ار اصلاح شده اپیدرم است که از یک کیسه کوچک به نام فولیکول به وجود می‌آید. فولیکول در حد فاصل درمیس6 و هیپودرمیس7 قرار گرفته است، و در واقع یک فرورفتگی کوچک فنجانی یا گرزی شکل است که عمیقا در بافت چربی کف سر جای گرفته است. فولیکول، نقطه شروع رشد مو است که توسط مویرگ‌های خونی متعددی تغذیه شده، و مواد غذایی و فاکتورهای رشدی مو را تامین می‌کنند. سلول‌های درمال پاپیلا نقش اساسی و مهم را در فرآیند رشد و چرخه رویش مجدد مو همراه با سلول‌های دیواره فولیکول ایفا می‌کنند.
فولیکول مو را می‌توان به دو بخش اصلی تقسیم کرد:
2-3-1- پیاز مو
پیاز مو8 در کنار فولیکول مو قرارگرفته است. در واقع این بخش از فولیکول، ساختمانی است با قدرت رشد سلولی که سرانجام موجب ساخت تار بلند و نازک موی سر می‌شود. سلول‌های جدید در قسمت های پایینی مو9 ساخته می‌شوند سپس رشد کرده و به تدریج سلول‌های قدیمی را به سمت بالا می‌رانند.
سلول‌های ویژه‌ایی در پیاز مو، مسئول ساخت رنگدانه‌های مو هستند. این رنگدانه‌ها، ملانین10 نامیده شده و سلول‌های سازنده آن ملانوسیت11 نام دارند. همگام با رشد فولیکول‌ها به سمت خارج، ملانین نیز به سمت بالا و درون تار مو حرکت می‌کند.
شکل2-1- ساختمان پیاز مو
2-3-2- بخش میانی فولیکول
بخش میانی قسمتی از فولیکول است که موجب مرگ سلول‌ها و سخت‌شدن آن‌ها شده، و بافتی را به وجود می‌آورد که به آن مو می‌گویند. به موازات ادامه تقسیم سلول‌های زیرین، و ادامه حرکتشان به سمت بالا، رشد مو به سمت بالا ادامه یافته و سرانجام مو از پوست کف سر خارج می‌شود. در این زمان مو از اشکال مختلف پروتئینی که به آن کراتین می‌گویند تشکیل شده است.
شکل : قطر تقریبی اجزای تشکیل دهنده سلول های کوتیکول
اجزای تشکیل دهندهقطر تقریبی nmسلول های سوزنی شکل کوتیکول1000 – 6000ماکرو فیبریل ها200 – 900میکرو فیبریل ها6پروتوفیبریل ها2پپتیدهای مارپیچی7/0
2-3-3- تار یا ساقه مو
تار مو12 بخشی از ساختمان مو است که بر روی کف سر مشاهده می‌شود. بخش عمده تار مو را سلول‌های مرده تشکیل می دهند، که حاوی انواع مختلف کراتین، مواد چسباننده و مقادیر اندکی آب است. موهای انتهایی بر روی سر، با روغن طبیعی به نام سبوم که توسط سباسه فولیکل‌ها ساخته می‌شوند لغزنده می‌گردند. مقادیر تولید سبوم بر روی کف سرهر فرد، وابسته به عوامل ژنتیکی است. ترشحات غدد جنسی مردانه و زنانه نیز، سبب تغییر در میزان ترشح سبوم می‌شوند. در زمان افزایش سطح هورمون‌های آندروژن، میزان ترشح سبوم به‌طور چشمگیری افزایش می‌یابد. در بسیاری از نوجوانان افزایش ناگهانی مقدار هورمون‌های فوق در زمان بلوغ، سبب افزایش ساخت چربی و سبوم شده و در نتیجه موهای فرد چرب می‌شوند.
تار مو در برش عرضی شامل سه بخش است:
1- مدولا13
2- کورتکس (قشر)14
3- کوتیکول15

شکل 2-2
2-3-5- مدولا
سلول‌های مدولا به طور آزادانه و رها در کنار هم قرار گرفته‌اند که در حین شکل‌گیری چروکیده می‌شوند و در سرتاسر محور فیبرها، فضاهای نامنظم خالی از هوایی را بر جای می‌گذارند. باور بر این است که سهم مدولا در خواص فیزیکی و شیمیایی مو ناچیز بوده و به همین دلیل نیز در بسیاری از مواقع نادیده گرفته می‌شود.
2-3-6-کورتکس
بخش مرکزی مو کورتکس نامیده می‌شود که سازنده قسمت اعظمی از تار مو است. کورتکس خواص کیفی ویژه مو همانند الاستیسیته و موج‌دار بودن را ایجاد می‌کند.کورتکس حاوی فیبرهای پروتئینی ساخته شده از آلفا کراتین و پروتئین آمورفوس16 است. کورتکس به وسیله رشته‌هایی از کراتین که به صورت افقی و در طول تار مو قرار گرفته اند، پر می‌شود. این فیبرها از کراتین هایی با مقادیر سولفور کمتری ساخته شده و در داخل فولدرهایی از فیبرهای بزرگ‌تر قرار دارند. مجموعه این فیبرها به وسیله توده ای از کراتین‌های غنی از سولفور به‌نام ماتریکس نگهداری می‌شود (مقدار سولفور این کراتین‌ها از کراتین‌های کورتکس بیشتر است).
2-3-7-کوتیکول
لایه بیرونی مو که در حکم پوسته خارجی آن است کوتیکول نامیده می‌شود. کوتیکول از سلول‌های تحت فلس مانند روی هم قرار گرفته یا روی هم پوشاننده تشکیل شده است. این ورقه‌ها یا فلس‌ها در حدود 5/0 تا 1 میکرومتر ضخامت دارند و 45-60 میکرومتر هم طول دارند. موی انسان دارای 5 تا 10 لایه ورقه‌های همپوشانی (اورلپ17) شده است و این درحالی است که در پشم گوسفند تنها یک تا دو عدد ورقه ضخیم وجود دارد. در موهای ظریف و نازک، ضخامت کوتیکول در حدود 36 درصد کل فیبرهای مقطع عرضی مو است و در موهای ضخیم این ضخامت به حدود 15 درصد می‌رسد. این سلول‌ها یا فلس‌ها از ریشه تا نوک مو روی هم قرار گرفته‌اند و زاویه قرارگیری آن‌ها بر روی یکدیگر 40 درجه است. کوتیکول حاوی درصد سیستئین بالاتری نسبت به کل مو است. در مقایسه با کورتکس، کوتیکول در سطح مولکولی، دارای یک سیستم کامل ارگانیزه شده نیست. هر کوتیکول در واقع یک ساختمان چند لایه است. کوتیکول‌های موی انسان معمولاً حاوی پیگمنت‌های ملانین نیستند، اما این پیگمنت‌ها در کوتیکول‌های پرندگان دیده می‌شوند. هر سلول کوتیکولی از یک غشاء نازک به نام اپی‌کوتیکول18 پوشیده شده که در حدود 25 آنگستروم ضخامت دارد.
2-4- ساختمان پوست سر
پوست سر دارای همان ساختمان کلی پوست سایر نقاط بدن است ولی چند خصوصیت منحصر به فرد را در پوست سر نسبت به پوست کل بدن مشاهده می کنیم:
1- تعداد زیادی فولیکول های مو و ضخیم بودن آن
2- تراکم بسیار زیاد غدد چربی و اندازه بزرگتر این غدد نسبت به سایر نقاط بدن
3- تراکم بسیار زیاد غدد عروق و اندازه بزرگتر این غدد نسبت به سایر نقاط بدن
4- شبکه متراکم و به هم پیوسته عروقی که تغذیه و حیات مو های سر را به عهده داشته و برای ادامه حیات مو ها ضروری است.
5- شبکه به هم پیوسته و متراکم عصبی که هم شامل اعصاب حسی بوده وهم شامل اعصاب حرکتی که حرکت ماهیچه های موجود در زیر پوست را باعث می شود.
شکل 2-3- ساختمان پوست سر
2-5- چرخه طبیعی رشد مو
پوشش مو که بیشتر پستانداران را گرم و خشک نگه می دارد و آنها را از عناصر مضز بدور می کند، نیازمند تامین موهای جدید در طول عمر زندگی حیوانات می باشد. به منظور تولید موهای جدید، فولیکول های مو متحمل یک چرخه می شوند که از مراحل زیر تشکیل شده است.
– آناژن (فاز رشد)
– کاتاژن (فاز بینابینی)
– تلوژن (فاز افتادن و ریختن)
شکل 2-4 – مراحل رشد مو
چرخه مو بیانگر یک نمونه قابل توجه برای مطالعه تنظیم خفتگی و فعال شدن سلول های بنیادین بعلاوه تقویت تکثیر سلولی، سرنوشت سلول، تمایز و آپوپتوز در بافت های اپی تلیال جوان احیا کننده می باشد.
2-5-1- مرحله آناژن:
این مرحله، اولین مرحله رشد مو است که بین 2 تا 8 سال طول میکشد. در طول این دوره، سلولها در پاپیلای (جوانه) مو به سرعت تقسیم می شوند و تنه مو در حالی که از پیاز مو به سمت بالا میآید و از منفذ آن خارج می شود، کراتینی (شاخی) میشود. در همین حال پیاز مو به بخش های عمیق تر پوست (بخش درم) نفوذ می کند تا تغذیه لازم را به دست آورد. افرادی که مرحله رشد طولانی آناژن را دارند، می توانند موهای بسیار بلندی داشته باشند. دیگران که مرحله رشد موی شان کوتاه است، موهای چندان درازی نخواهند داشت. مو با سرعت 25 / 1 سانتیمتر در ماه رشد می کند، بنابراین مویی که کوتاه نشود، ممکن است بین 30 تا 120 سانتیمتر رشد کند.
2-5-2- مرحله کاتاژن:

به دنبال مرحله آناژن، مرحله کاتاژن رخ میدهد که یک مرحله کوتاه بینابینی دو تا چهار هفتهای است. در این مرحله که بخشی از یک فرآیند ایجاد موی جدید است، پیاز موی قدیمی تحلیل میرود و رشد مو متوقف می شود، اما مو نمیریزد. در طول مرحله کاتاژن، پیاز مو تحلیل می رود و اندازه آن به یک ششم طول طبیعی اش میرسد. بخش پایینی پیاز مو تخریب می شود، جوانه مو درون بخش عمقی پوست (درم) تحلیل میرود و پیاز مو از جریان خون جدا میشود و در نهایت در حال یکه پیاز مو در حال متلاشی شدن است، تنه مو نهایتا به بالا رانده می شود.
2-5-3- مرحله تلوژن:
در مرحله بعد فولیکول یا پیاز مو به مرحله تلوژن یا استراحت وارد میشود که دو تا چهار ماه به طول می انجامد. در این دوره مو هنوز رشد نمی کند، اما متصل به پیاز مو باقی میماند، در حالی که جوانه مو درون بخش عمقی پوست (درم) وارد یک مرحله استراحت شده است. حدود 10 تا 15 درصد از همه موها در هر زمان در این مرحله قرار دارند. بعد از اینکه مرحله تلوژن کامل شد، مو به مرحله آناژن بازمیگردد. در این زمان است که تنه موی جدید تشکیل میشود و موی قدیمی را به بیرون می راند و این مو میریزد.
2-6- بررسی شیمیایی تار مو
قسمت اعظم کورتکس، ماتریکس و کوتیکول مو را پروتئین یا پلی پپتید تشکیل می دهد. در این پروتئین ها، گروه الفا کربوکسیل یک آمینواسید به گروه آلفا آمینواسید دیگری از طریق یک باند پپتیدی به نام ” باند آمیدی” می پیوندد. با توجه به تعداد آمینواسیدهای تشکیل دهنده چنین پلیمرهایی، به آنها پپتید یا زنجیره کوتاه پروتئینی گفته می شود. پلی پپتید ها بین 10 الی 100 عدد اسید آمینه دارند و پروتئین یا ماکروپپتیدها دارای بیش از 100 عدد اسید آمینه هستند(7 و 8). یک زنجیره پلی پپتیدی شامل قسمت هایی معمولا تکراری است که زنجیره اصلی نامیده می شود. این زنجیره همچنین دارای بخشی تغییرپذیر است که عبارت است از زنجیره های کناری مشخصی که تحت عنوان ” R” نامیده می شوند. در کراتین مو ساختمان پلی پپتیدی تکراری ” آلفا هلیکس ” است که میله ای و رشته ای شکل است. آلفا هلیکس ها در کراتین