اکتریایی در کانادا توسط Sanford (1926) انجام گرفت. سپس Sanford and Broadfoot (1931) مقاله ای در خصوص مبارزه بیولوژیک با بیماری پاخوره گندم (Take-all disease) به چاپ رسانیدند و در آن اثر بازدارندگی دو قارچ، 15 باکتری و یک اکتینومیست را روی عامل بیماری پاخوره در گلدان های حاوی استریل و آلوده شده به این عوامل به نمایش گذاشتند. از این تاریخ به بعد واژه مبارزه بیولوژیک در مبحث بیماری های گیاهان مطرح گردید. پس از یک وقفه طولانی در سال 1965 میلادی مطالعات روی این پدیده ابعاد وسیعتری به خود گرفت و مبارزه با بسیاری از بیماری ها با استفاده از پارازیت ها، شکاری ها، قارچ های شکارگر نماتدها (Trapping fungi of nematods)، آمیبهای بزرگ (Giant amobae) باکتریها، ویروس ها، ریکتیساها، پرتوزئواها، نماتدها، حشرات و غیره انجام گردید.
تعاریف مبارزه بیولوژیک:
1- Garrett (1965) در تعریف جامع مبارزه بیولوژیک می آورد بیوکنترل یعنی تحت هر شرایطی و هر عملی، بقاء یا فعالیت پاتوژنی در رابطه هر عامل زنده دیگر (با استنثاء انسان) کاهش یابد و لاجرم به کاهش خسارت بیماری بیانجامد.
2- Garrett (1970) در تکمیل تعریف قبلی خود می نویسد بیوکنترل عمل یا عرصه ای است که به موجب آن اثرات نامطلوب ارگانیسمی بواسطه فعالیت ارگانیسم دیگری که در زمره گیاه میزبان، آفت یا پاتوژن یا انسان نباشد کاهش یابد.
Baker and Cook (1974) در مبارزه بیولوژیک می نویسند:
مایه یا فعالیت های بیماریزایی یک پاتوژن یا یک پارازیت که در حال فعالیت یا سکون است، توسط یک یا چند ارگانیسم که بصورت طبیعی و یا از طریق دستکاری محیط، میزبان یا انتاگونیست کاهش یابد.
بالاخره توصیف جدیدی Baker (1987) ارائه گردیده است به این مفهوم که:
کنترل بیولوژیکی عبارتست از کاهش مایه یا فعالیت ایجاد بیماری (بیماریزایی) یک پاتوژن توسط یک یا چند ارگانیسم حتی گیاه میزبان و نه انسان.
امروز، جهت مبارزه بیولوژیک موارد مختلفی مد نظر است که 5 مورد عمده آن عبارتند از:
1- کاستن دانسیته یا غلظت مایه عامل بیماری قبل از اینکه میزبان کشت گردد.
2- جایگزین کردن پاتوژن های مستقر در بقایای گیاهی یا ساپروفیست ها قبل از کشت میزبان.
3- ممانعت از تکثیر رشد یا دخالت عامل بیماری از طریق مکانیسم هایی چون رقابت (Competion) آنتی بیوز (antibiosis) پارازیتیسم، یا شکار (Parasitism/predation) و غیره در قبل یا بعد از کشت میزبان.
4- حفظ منطقه ای که احتمال آلودگی آن می رود (infection court) بطریقه اشغال و مستقر کردن آن مناطق یا غیر پاتوژن ها و یا پاتوژن های ضعیف بعد از کشت میزبان.
5- تحریک ایجاد مقاومت در میزبان (induced resistance) از طریق آلوده کردن آن با سویه یا نژاد غیر بیماریزا یا ضعیف پاتوژن.
مکانیسم های عمومی آنتاگونیسم میکروبی
1- رقابت (Competition)
تلقی کلی از مفهوم رقابت وجود یک سیستم سه گانه ای است که در آن پاتوژن و آنتاگونیست در محل رقابت (ریشه گیاه) با هم اثر متقابل دارند و لذا در مکانیسم رقابت، پاتوژن و آنتاگونیست رقیب یکدیگر در استفاده از مواد غذایی مترشحه ریشه یا بذر، محل (niche) یا عرصه آلودگی (infection site) و اکسیژن (تاثیر گازهای دیگر هنوز بطور معنی دار مشخص نیست) می باشند. این مکانیسم اکثراً بصورت تقابل های بین باکتری ها و پاتوژن ها روی ریشه ظاهر می شود.
مثال کنترل بیولوژیکی P.ultinum توسط باکتری از طریق رقابت برای استفاده از کربن و نیتروژن و نیز رقابت نماتدهای پارازیت داخلی با باکتری مولد غده در محل ریشه بقولات نظیر نماتد H.glycines با باکتری Rhizobium japonicum و M.lavanica با باکتری R.trifolii که منجر به عدم تشکیل غده در ریشه گیاهان می شود.

2-در پارازیتیسم با شکار (Parasitism/Predation)
پارازیتیسم رابطه غذایی است که ارگانیسم (پارازیت) تمام مایحتاج غذایی خود را از قسمت‌های زنده و فعال ارگانیسم دیگری (میزبان) تامین می نماید.
مثل انواع قارچهای تله ای نماتدها و قارچ های پارازیت داخلی که باعث کنترل نماتد سیست می شود. یا باکتری Pasteuria penetrans پارازیت نماتد مولد گال می باشد.

3- آنتی بیوز (antibiosis)
آنتی بیوز مکانیسمی است که با تولید متابولیت هایی چون آنتی بیوتیک ها توسط میکروارگانیسم های خاک علیه دیگر میکروارگانیسم ها پدید می آید.
4- تغییر (modification) در مقاومت میزبان
در این مکانیسم مطرح شده توسط vidaver (1982) دو فرضیه مهم بیولوژیکی یعنی تحریک مقاومت تحریکی و مقاومت ایجادی در میزبان قابل بررسی است شامل دو جنبه است:
a- مقاومت تحریکی یا واداری (Induced resistancy)
برای پدید آوردن مقاومت تحریکی در میزبان در برابر پاتوژن سازگار ابتدا گیاه را با پاتوژن غیر سازگار آلوده کرده و منتظر واکنش دفاعی می شوند. در چنین حالتی که گیاه مقام دفاعی به خود گرفته پاتوژن سازگار نیز قادر به ایجاد بیماری نمی گردد بدین طریق مقاومت تحریکی در میزبان صورت محقق بخود می گیرد.

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب با شماره بندی انتهای صفحه درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

اینجا کلیک کنید

b- مقاومت ایجادی (Cross protection)
با استفاده از سویه های ویروس غیر بیماریزا (avirulent ormild) می توان گیاه را از طریق تحریک سیستم دفاعی ناشی از مقاومت ایجادی علیه ویروس دوم که بیماریزا می باشد مقاوم کرد.
2-13- باکتری ها و خاک
باکتری ها موجودات تک سلولی هستند و حجم و دانسیته بسیار زیادی از فلور خاک را شامل می شوند، جمعیت 100 میلیون تا 3 میلیون در یک گرم خاک.
باکتری ها با سرعت زیاد تکثیر می شوند طوریکه یک باکتری در عرض 24 ساعت تعداد 16 میلیون باکتری تولید می کند. باکتری معمولاً در نزدیکی ریشه زندگی می کنند و بیشتر رایزو باکترها را شامل می شود.
اکثر باکتریهای مفید خاک جهت ادامه بقا نیازمند به اکسیژن هستند که باکتری های هوازی نامیده می شوند در حالیکه بعضی از باکتریها جهت ادامه بقا نیازمند به اکسیژن نمی باشند که از بقایای موجودات مرده خاک استفاده می کنند. که این باکتری ها را غیر هوازی می‌نامیم. باکتری های هوازی اغلب در خاکهای مرطوب و pH خنثی فعال هستند.
مهمترین نقش باکتری ها در خاک شامل:
نیتریفیکاسیون، تثبیت نیتروژن، دنیتریفکاسیون و چندین گونه از باکتری ها از جمله جنس تیوباسیلوس Thiobacilus با عمل اکسیداسیون موجب کاهش ترکیبات گوگرد می شوند.
باکتری Thiobacillas thioxidans اکسید کننده گوگرد از اسید سولفوریک است.
2-13-1- باکتریهای مفید خاک (باکتری های PGPR)
2-14- ارزیابی فعالیت آنتی باکتریال پنی سیلیوم ها
بخشی از فعالیت بیولوژیک خاک ها نتیجه فعالیت قارچهای خاکزی است. قارچهای خاک شامل گروه‌های مختلف و متعلق به دستجات تاکسونومیک متفاوتند[30] از این بین در جنس پنی سیلیوم و آسپرژیلوس جزو فراوانترین اعضای فلور قارچی خاکهای مناطق مختلف‌اند و تقریباً در همه خاکهای مناطق خشک و مرطوب یافت می‌شوند. در مقوله بیولوژی خاک ارزیابی فعالیت بیولوژیک خاک بصورت عام و برای تمامی موجودات زنده ساکن آن خاک انجام می‌شود. از این رو تفکیک و تعمیم نتایج بدست آمده برای گروههای اختصاصی مثل قارچها و باکتریها یا اکتینومیست‌ها امکانپذیر نیست تا سهم هرکدام در مجموعه فرایند بیولوژیک سنجش شده معلوم گردد.
برای نیل به این هدف جداسازی، شناسایی و مطالعه اختصاصی قابلیت های بیولوژیک گروههای مختلف میکروارگانیسم ها ضروری به نظر می رسد. (Tajick Ghanbaryet al. 2009).
در عمده منابع بیوشیمی خاک فعالیت های آنزیمی خاک مورد بررسی و مطالعه قرار گرفته است که به عنوان شاخص هایی برای سنجش فعالیت بیولوژیک خاکهای مورد مطالعه از آنها استفاده می شود. (P.Nannipievi, 1995 Kossem, A. and).
احتمالاً تمامی میکروارگانیسم هایی که دارای فعالیت آنزیمی مورد مطالعه هستند در نتایج بدست آمده سهیم اند. ارزیابی اختصاصی متابولیت های ثانویه و جداسازی خالص‌سازی آنها از خاک با توجه به شرایط بیولوژیکی و فیزیکی خاکها کاری بس دشوار است. از این رو فرایند بررسی درون شیشه ای تولید میکروارگانیسم های مولد، فرایند ساده و قابل اعتمادتری بنظر می رسد. از بین دستجات مختلف متابولیت های ثانویه آنتی بیوتیک ها به عنوان مواد بازدارنده رشد سایر میکروارگانیسم ها مورد توجه ویژه بیولوژیست ها بوده‌اند.
قارچ ها یکی از تولیدکنندگان اصلی مواد آنتی بیوتیکی هستند که در محیط های مختلف بویژه خاک قادر به تولید و اعمال تأثیر بر سایر میکروارگانیسم ها هستند [2]متابولیت های ثانویه مترشحه از پنی سیلیومها خواص بازدارنده رشد باکتری های گرم مثبت و گرم منفی می باشد.
2-15- پنی سیلیوم ها
قارچها به همراه باکتری ها، پروتیستا و گیاهان نقش اصلی را در اکوسیستم خاک دارند. قارچهای خاکزی بیشتر به عنوان ساپروفیت و موجودات تجزیه کننده به حساب می آیند. بعضی از گونه مایکوریزاها نیز پاتوژن گیاهان هستند[37].
پنی سیلیوم یکی از بزرگترین صور غیر جنسی قارچ های اسکومیست می باشد. همچنین دارای پراکنش وسیعی در خاک می باشد. پنی سیلیوم دارای 200 گونه می باشد که از این بین تعداد زیادی خاکزی اند. پنی سیلیوم مربوط به شاخه Deutromycota می باشد. متابولیت‌های ثانویه پنی سیلیو