مکاران، 1387کرمانشاهBeta maritimeچغندرقندادراکی، 1387فارس و بوشهرCucumis sativusخیارادراکی و بنی هاشمی، 1387مازندرانGlycine maxسویا
ادامه جدول 2-1- میزبان های مهم قارچ M. phaseolina در ایران
ادراکی و بنی هاشمی، 1387کرمانSesamum indicumکنجدگلپایگانی، 1387لرستانVicia fabaباقلاآقاجانی و همکاران، 1387گلستانActinidia chinensisکیویادراکی و بنی هاشمی، 1387آذربایجان شرقیArmenica Vulgarisزردآلوشیخ الااسلامی و همکاران، 1387کرمانشاهBeta maritimeچغندرقندادراکی، 1387فارس و بوشهرCucumis sativusخیارادراکی و بنی هاشمی، 1387مازندرانGlycine maxسویاادراکی و بنی هاشمی، 1387کرمانSesamum indicumکنجدگلپایگانی، 1387لرستانVicia fabaباقلا
2-3- پراکنش جغرافیایی قارچ عامل پوسیدگی ذغالی(M. phaseolina) در ایران و جهان:
M. phaseolina بیمارگری با گسترش جهانی بوده که اولین بار در ایران از مزارع خربزه اطراف اصفهان توسط شریف گزارش شد(غفاریان، 1379). در سال 1345 قارچ عامل بیماری توسط شریف و ارشاد از اطراف مزارع خربزه برازجان جمع آوری گردید(Sharif and Ershad, 1966). پس از آن بیماری در سال 1348 توسط ارشاد و شیرازی از اطراف مزارع خربزه اصفهان جمعآوری شد (Ershad and Shirzadi, 1969). در سال 1358 نیز بیماری در شمال ایران از روی سویاZad, 1979))، در سال 1365 از اطراف مزارع سویا کرجMajidieh-Ghassemi, 1986))، در سال 1368 از مزارع سویا خوزستان(Kiumarsi, 1989)، در سال 1374 از مزارع سویا و آفتابگردان در آذربایجان گزارش شد(Ershad,1995). این بیماری در حال حاضر در استانهای مازندران، گلستان، سمنان، گیلان و استانهای مرکزی بر روی گیاهان مختلف وجود دارد(شکل2- 1). این بیماری علاوه بر ایران در نقاط مختلف سویا کاری دنیا نظیر برزیل، آمریکا، کانادا، آرژانتین، هندوستان، ونزوئلا، کلمبیا، مصر، اروگوئه، مکزیک، آفریقای جنوبی و پاراگوئه شیوع داشته(شکل2- 2) و گاهی با شدت بالا مشاهده شده است(Wrather et al., 1998).