ز فیلتر به منظورخالص سازی گلایکول با فشار 13 بار و دمای 50 درجه به واحد 102 بازیافت گلایکول فرستاده می شود.
فصل دوم
روش های تولید بنزین
2-1- واحدهای پالایشگاهی تولید بنزین از نفت
شکل2-1شمایی کلی از یک واحد پالایشگاهی [19]
شکل 2-1 شمایی کلی از یک واحد پالایشگاهی را نشان می دهد. پالایشگاه نفت یک واحد صنعتی است که در آن نفت خام به مواد مفیدتری مانند سوخت جت، سوخت دیزل، بنزین، آسفالت، گاز مایع شده و بسیاری دیگر از فرآورده‌های نفتی تبدیل می‌گردد. پالایشگاه‌های نفت به طور معمول واحدهای صنعتی بزرگ و درهم پیچیده‌ای می‌باشند که در آنها واحدهای مختلف توسط مسیرهای لوله کشی متعددی به هم پیوند داده شده‌اند. در شکل پروسس‌های معمول در یک پالایشگاه نفت نشان داده شده‌است. فرآورده‌های سوختی نفتی در گستره وسیعی از کاربردها، سوخت کشتی، سوخت جت، بنزین و بسیاری دیگر موارد استفاده می‌شود. هر کدام از مواد فوق الذکر دارای نقطه جوشی متفاوت می‌باشند از این رو می‌توان آنها را توسط فرآیند تقطیر از همدیگر جدا نمود. از آنجائیکه تقاضای زیادی برای اجزای مایع سبک تر وجود دارد، در یک پالایشگاه مدرن نفتی هیدروکربن‌های سنگین و اجزای گازی سبک در طی فرآیندهای پیچیده و انرژی بر، به مواد با ارزش تری تبدیل می‌شوند. نفت به خاطر دارا بودن هیدروکربن‌هایی با وزن و طول‌های مختلف مانند پارافین، آروماتیک‌ها، نفتا، آلکن‌ها، دین‌ها و آلکالین‌ها می‌تواند در مواردی مفید و در برخی موارد دردسر آفرین واقع گردد.
جدول 2- 1 اجزای کلی تشکیل دهنده نفت
عنصرحداقل درصد وزنیحداکثر درصد وزنی کربن82.287.1هیدروژن11.814.7گوگرد0.15.5اکسیژن0.14.5نیتروژن0.11.5
هیدروکربن‌ها مولکول‌هایی با طول‌های متفاوت هستند که تنها از هیدروژن و کربن تشکیل شده‌اند، ساختارهای مختلف به آنها خواص متفاوتی می‌دهد. فن پالایش نفت در واقع عبارتست از جداکردن و بالابردن درجه خلوص اجزا تشکیل دهنده نفت از هم. همینکه اجزا از هم جدا گردیده و خالص شدند می‌توان ماده روغنکاری یا سوخت را به طور مستقیم روانه بازار مصرف کرد. با ترکیب مولکول‌های کوچک‌تر مانند ایزوبوتان و پروپیلن و یا بوتیلن طی پروسه‌هایی همانند آلکالنین کردن یا دیمرازسیون می‌توان سوختی با اکتان موردنظر تهیه نمود. همچنین درجه اکتان بنزین را می‌توان طی فرآیند بهسازی توسط کاتالیزور بهبود بخشید که طی آن هیدروژن از هیدروکربن جداشده و هیدروکربن آروماتیکی تشکیل می‌گردد که درجه اکتان بسیار بیشتری دارد. تولیدات میانی برج جداکننده را می‌توان طی پروسه‌های کراکینگ گرمایی، هیدروکراکینگ و یا کراکینگ کاتالیزوری سیالی به محصولات سبک تری تبدیل نمود. مرحله نهایی در تولید بنزین ترکیب مواد هیدروکربن مختلف با درجه‌های اکتان متفاوت با همدیگر است تا به مشخصات محصول موردنظر دست یابیم. معمولاً پالایشگاه‌های بزرگ توانایی پالایش از صدهزار تا چندین صدهزار بشکه نفت در روز را دارا می‌باشند. به دلیل ظرفیت بالای مورد نیاز، بسیاری از پالایشگاه‌ها به صورت دائم برای مدت طولانی از چندین ماه تا چندین سال بطور مداوم کار می‌کنند.
پالایشگاه‌های نفت بسته به نوع خوراکی که بر مبنای آن طراحی شده اند دارای پیچیدگی‌های متفاوتی هستند که بر اساس آن میزان و نوع محصولات متفاوتی تولید می‌کنند.

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب با شماره بندی انتهای صفحه درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

اینجا کلیک کنید

میزان سرمایه گذاری برای احداث یک پالایشگاه با پیچیدگی متوسط بین ?? تا ?? هزار دلار به ازای هر بشکه ظرفیت پالایش است و با افزایش درجه پیچیدگی گاه تا ?? تا ?? هزار دلار در هر بشکه سرمایه گذاری نیاز دارد.
همانطور که از شکل 2-1 پیداست، جهت تولید بنزین از نفت خام، علاوه بر برج های تقطیر اتمسفریک و خلا، جهت دستیابی به میزان حداکثری تبدیل و نیز کیفیت مرغوب بنزین، نیاز اساسی به واحدهایی از قبیل کراکینگ {کراکینگ کاتالیستی29، کراکینگ هیدروژنی30(واحد آیزوماکس)}، واحد ایزومراسیون31، واحد ریفرمینگ کاتالیستی32 و غیره می باشد. این درحالیست که در اغلب موارد میعانات گازی به دلیل کمی ترکیبات سنگین کربنی، به جهت تبدیل به بنزین نیازی به مراحلی از قبیل کراکینگ ها ندارند. از همین رو و به دلیل فرایند پیچیده و مراحل متعدد دستیابی به بنزین از طریق نفت خام، همانطور که قبلا نیز اشاره شد، هزینه تمام شده جهت تبدیل به بنزین از طریق میعانات گازی در مقایسه با تبدیل نفت خام به بنزین، بسیار کمتر خواهد گردید.
پالایشگاه‌های نفت خام شامل واحدهای پروسسی مختلفی است که در ذیل به هریک اشاره و در ادامه توضیح مختصر هر یک از موارد ارائه می گردد:
واحد نمک زدایی
واحد جداسازی اتمسفریک
واحد جداسازی خلا
واحد بهبود هیدروتریتور نفتا
واحد ریفرمینگ کاتالیستی
واحد هیدروتریتور چگالشی33
واحد شکافت کاتالیستی سیالی34
واحد شکافت هیدروکراکر
واحد اصلاح مرکس35
واحد آلکیلاسیون36
واحد دیمرزاسیون
وحد ایزومریزاسیون
واحد ریفرمینگ بخار
مخازن ذخیره نفت خام و فرآورده‌های پالایش شده
واحدهای یوتیلیتی، همانند برج‌های خنک کن، واحد آب، واحد بخار، واحد جمع آوری و تصفیه فاضلاب
2-1-1- واحد نمک زدایی
اکثر نفت های خام حاوی کلریدهای سدیم و منیزیم، اندکی سولفات، سیلیس و اکسیدهای آهن می باشند و حتی اگر در خروج از میادین نیز دارای این ترکیبات نباشند، در طول حمل و نقل به ویژه با کشتی ها، این املاح وارد نفت خام می شوند. اساس روش نمک گیری انحلال املاح موجود در نفت خام به وسیله آب است. دشواری این روش در تهیه مخلوط موثر آب و نفت، مرطوب سازی ذرات جامد و جداسازی آب شست و شو از نفت می باشد. یکی دیگر از هدف های نمک گیری، حذف ذرات جامد معلق (ذرات ماسه، رس، خاک اکسید و سولفید آهن …) در نفت خام است.
2-1-2- واحد جداسازی اتمسفریک و خلا
این واحد به عنوان اصلی ترین بخش پالایشگاه وظیفه تفکیک نفت خام را به محصولات دارا می باشد. نفت خام ورودی به پالایشگاه متشکل از هیدروکربن های مختلف سبک و سنگین می باشد که در این واحد به کمک برج تقطیر اتمسفری و برج تقطیر خلاء به محصولات با ارزشی تفکیک می شود. اساس کار برج های تقطیر تفکیک فیزیکی مواد بر اساس اختلاف در نقطه جوش سازندگان است.
این واحد در فصل بعد به صورت کامل شرح داده خواهد شد.
2-1-3- واحد بهبود هیدروتریتور نفتا
با استفاده از هیدروژن از نفتای حاصل از برج تقطیر گوگردزدایی می‌شود
2-1-4- واحد ریفرمینگ کاتالیستی
این واحد دارای کاتالیست می‌باشد که برای تبدیل رنج تبخیر نفتا به محصولات بهینه با اکتان بالا استفاده می‌گردد. یکی از تولیدات جانبی واحد اصلاح کاتالیستی هیدروژن می‌باشد که در هیدروتریتور و هیدروکراکر استفاده می‌گردد.
2-1-5- واحد هیدروتریتور چگالشی
دیزل چگالیده را پس از برج جداکننده گوگردزدایی می‌کند