‌ بهداشت‌ حرفه‌ای‌ ، وجود سروصدای‌ بیش‌ از حد مجاز در اکثر محیط‌های‌ کار است. صدمات‌ سروصدا بیشتر متوجه‌ سیستم‌های‌ شنوایی‌ و اعصاب‌ است‌ و می‌تواند منجر به‌ کاهش‌ بازدهی‌ کار، کاهش‌ دقت‌ و در نهایت‌ امکان‌ ایجادحادثه‌شود.
‌اثرات‌ سروصدا:
الف‌ – اثرات‌ غیرمستقیم‌
1- اثر بر وضع‌ روانی‌ – وجود سروصدای‌ بیش‌ از حد در محیط‌ باعث‌ عصبانیت‌ و تحریک‌پذیری‌ فرد کارگر شده‌ و سبب‌ می شود که‌ فرد یک‌ حالت‌ تهاجمی‌ به‌ خود گیرد و در برابر کوچکترین‌ تحریکی‌ پرخاشگری‌ کند. وجود عصبانیت‌ باعث‌ به‌ وجود آوردن‌ مشکلاتی‌ از قبیل‌ منازعات‌ بین‌ کارگران‌ و اختلافات‌ خانوادگی‌ نیز خواهد شد و بدین‌ترتیب‌ ممکن‌ است‌ شرایط‌ ایجاد حادثه‌ مهیا گردد.
2- اثر پوششی‌ بر شنوایی‌ – وجود سروصدا در محیط‌ باعث‌ می شود که‌ کارگر نتواند صداهای‌ مفید و فرامینی‌ را که‌ شفاهاً‌ به‌ وی‌ داده‌ می شود دریافت‌ کند و خود این‌ امر می‌تواند در ایجاد حادثه‌ دخیل‌ باشد.
3- اثر بر وضع‌ عمومی‌ بدن‌ – وجود سردرد، سرگیجه، ضعف‌ عمومی، تشدید صرع‌ در افراد مصروع، افزایش‌ تعداد تنفس‌ و ضربان‌ قلب، فشارخون‌ و کندی‌ کار دستگاه‌ گوارش‌ در بین‌ کارگران‌ شاغل‌ در محیط‌های‌ صنعتی‌ با آلودگی‌ صوتی‌ گزارش‌ شده‌ است. همچنین‌ دیده‌ شده‌ است‌ که‌ وجود سروصدا اثر منفی‌ در میزان‌ تولید داشته‌ و سبب‌ بی‌دقتی‌ فرد کارگر نسبت‌ به‌ انجام‌ کار می شود.
ب‌ – اثرات‌ مستقیم‌
بیشترین‌ خطر سروصدای‌ بیش‌ از حد در محیط‌های‌ کار، متوجه‌ دستگاه‌ شنوائی‌ است‌ که‌ به‌ صورت‌ کری‌ عارض‌ می شود. کری‌ شغلی‌‌ در اثر کار کردن‌ در محیط‌های‌ پرسروصدا به‌ وجود می‌آید.
قبل‌ از ایجاد کری‌ دائم، کری‌ موقت‌ به‌ وجود می‌آید. در این‌ حالت‌ بعد از ترک‌ کار پرسروصدا و یا پس‌ از اصلاح‌ آلودگی‌ صوتی‌ در محیط‌ به‌تدریج‌ قدرت‌ شنوائی‌ کارگر بازگردانده‌ می شود. در حالیکه‌ در کری‌ دائم‌ افت‌ شنوائی‌ تثبیت‌شده بوده‌ و پس‌ از قطع‌ تماس‌ با سروصدا دیگر پیشرفت‌ نمی‌کند.
در اماکن با پلان باز سر و صدا یکی از فاکتورهایی است که ممکن است راندمان مورد انتظار و بهره‌وری را تضعیف کند (تونیا26 و همکارن، 2008).
با توجه به گفته‌های لاون و سودفیلد27 (1992)، سر و صدا فقط مختص به صحبت‌ها نیست بلکه صداها با تلفن، دستگاه کپی و صفحه کلید ایجاد می‌شوند. آنها همچنین بیان کردند که اخلال در کار نمی‌تواند تنها به صحبت کردن نسبت داده شود.
اسمیت (1989) تأثیر سر و صدا به عملکرد کارکنان را بررسی کرد. با وجود بررسی گسترده، اسمیت به این نتیجه رسید که تأثیر سر و صدا چندان مشخص نیست و به موضوعات زیاد بستگی دارد، محققان نیازمند آنالیز سؤالاتی از قبیل چه نوع صدایی با چه صوتی چگونه بر عملکرد تأثیر می‌گذارد، هستند.
دیگر مطالعات به این نتیجه‌ رسیده‌اند که سر و صدای دفاتر باز می‌تواند استرس‌زا و از بین برنده انگیزه باشد (ایوانس و جانسون28، 2000). بدلیل پیچیده‌تر شدن تکنولوژی کار، فرکانس اختلالات مرتبط با استرس در محیط کار افزایش پیدا کرده است (کانکلین، 1987).
کارکنان دفاتر، بویژه، بطور مدام گزارش می‌دهند: “توانایی تمرکز بدون سر و صدا و دیگر اخلال‌گرها” یکی از مهم‌ترین جنبه‌های محیط کار است (لوئیس هریس29، 1980).
با توجه به سخن دینر (1969) مراحل متعددی وجود دارد که می‌تواند در یک اداره برای کاهش سطوح صدا با مدیریت به اجرا در بیاید، از قبیل: