ج آنها بوده است. اما دلیـل عـدمتفاوت معنی دار این شاخص در تحقیق حاضر ممکن است سطوح اولی ه پایین این شاخص ها در آزمودنی ها باشـد، به طوری که انجام فعالیت های بدنی تاثیرات مثبت خود را نشان نداده است . در این ب اره ریان و همکاران (2001) اعلام کردند که تاثیرات فعالیت بدنی بر حساسیت به انسولین و تحمل گلوکز در افرادی که خطـر اولیـه بـالاتریبرای ایجاد دیابت در مقایسه با افراد کم خطر دارند بیشتر است(26) .
نتایج نشان داد که رابطه علت و معلولی بین تغییرات محورIGF-1 با مقدار انسولین و شاخص مقاومت بـهانسولین وجود ندارد، چرا که تغییر در یک عامل دیگری را تحت تاثیر قرار نداد. در این زمینه پولمن و همکـاران(1994) مشاهده کردند که هشت هفته تمرین استقامتی در زنان یائسه موجب افزایشIGF-1 می شود، امـا بـرمقدار انسولین تأثیری ندارد(24). فرانک و همکاران (2005) نشان دادند که یـک برنامـه تمـرین هـوازی تحمـلکننده وزن مقدار انسولین را کاهش می دهـد، امـا بـر مقـدار IGF-1 سـرمی زنـان یائسـه چـاق سـالم تـأثیریندارد(13). فایری و همکاران (2003) بیان کردند که 15 هفته تمرین دوچرخه سواری در زنان یائسـه مبـتلا بـهسرطان سینه موجب کاهشIGF-1 میشود، اما بـر م قـدار انسـولین و شـاخص مقاومـت بـه انسـولین تـأثیریندارد(11). در تحقیقی دیگر، راجپاتاک و همکـاران (2008) شـ ارتباط معنـی داری بـینIGF-1 و عـدم تحمـلگلوکز در افراد بزرگسال بالای 65 سال مشاهده نکردند(25) . در توجیه این نتیجه گفته شـده اسـت کـه سـطحیکی از پروتئینهای اتصالی بهIGF-1 به نامIGFBP-1 در خون ارتباط معکوس و شدیدی با سطوح انسولیندارد و این پروتئین در تنظیم هموستاز گلوکز شرکت میکند(25) . همچنین عنوان شده اسـت کـهIGFBP-1 بعضی از اعمالIGF-1 مانند عمل کاهشدهندگی قند خون را مهار میکند (5) و در جلوگیری از هیپوگلیسمینقش دارد . زمانی که مقاومت محیطی به انسـولین کـم اسـت، تولیـد کبـدیIGFBP-1 افـزایش و زمـانی کـهمقاومت محیطی به انسولین وجود دارد، سنتزIGFBP-1 کاهش پیدا می کنـد (25). در تحقیـق حاضـر ، عـدمتغییر مقدار انسولین و گلوکز ممکن است ناشی از عدم تغییر IGFBP-1 در اثر انجام فعالیت های بدنی باشد. بـااین حال، با توجه به عدم اندازه گیری این شاخص در تحقیق حاضر و پایین بودن سطوح اولیه انسـولین و گلـوکزدر آزمودنی ها ، نمی توان توضیح روشنی در این باره ارائه داد.
به طور کلی می توان گفت با توجه به اینکه مطالعات اخیر ارتباط سطوح بالای IGF-1 را با خطر سرطان هـایپروستات، ریه، سینه و روده ای مقعدی در زنان و مردان گزارش کردهاند (21) ، سؤال این است که انجام فعالیـتبدنی چه فایده ای بر سلامت افراد دارد و به عبارت دیگر، آیا انجام فعالیتهـای بـدنی نسـبت خطر

را کـاهش
فایده میدهد یا خیر ؟ در پاسخ به این پرسش و با مطالعه منابع باید گفت کـه انجـام فعالیـت هـای بـدنی همـواره درراستای ک اهش این نسبت بوده است. به عبارت دیگر، در تحقیقـاتی کـه مقـدار IGF-1 پایـه بـالا بـوده، انجـامتمرینات این نسبت را کاهش داده و در جهت بهبود تاثیرات مخرب بالا بودنIGF-1 عمل کـرده اسـت. امـا درتحقیقاتی که مقدارIGF-1 پایه پایین بوده (عامل خطر برای بیماری احتقانی قلـب) (29)، انجـام فعالیـتهـایبدنی در جهت افزایش این نسبت پیش رفته که البته این افزایش باز هم در راستای بهبـود بـوده اسـت؛ بـه ایـنمعنی که این افزایش موجب بهبود خواص آنابولیکی، انقباضپذیری قلبی ، دانسیته استخوانی و توانایی عضـلانیشده است . بنابراین انجام فعالیت های بدنی سطح بهینه ای ازIGF-1 ایجاد می کند و نسبت خطر

را بـه طـور
فایده
چشمگیری کاهش می دهد .

منابع و مĤخذ
1.کردی، محمد رضا؛ سیاهکوهیان، معرفت. (1383). “آزمون های کاربردی آمادگی قلبی تنفسی”.انتشـاراتیزدانی. جلد اول چاپ اول. صص : 102-98.
2.گائینی، عباسعلی؛ رجبی، حمید.(1383). “آمادگی جسمانی” . انتشارات سمت .چاپ دوم. صـص: 285-
.284
Baecke j, Burema j, Frijters j. (1982).” A short questionnaire for the measurement of habitual physical activity in epidemiological studies”. American j
clin Nutr, 36:PP:936-942.
Baglietto L, English DR, Hopper JL, Morris HA,Tilley WD and Giles GG.(2007). “Circulating Insulin-Like Growth Factor-I and Binding Protein-3 and the Risk of Breast Cancer”. Cancer Epidemiol Biomarkers Prev .16(4):PP:763–8.
Borst SE, Vincent KR, Lowenthal DT, and Braith RW. (2002). “Effects of resistance training on insulin-like growth factor and its binding proteins in men and women aged 60 to 85”. J. Am. Geriatr. Soc. 50: PP:884–888.
Campbell KL and McTiernan A. (2007). “Exercise and Biomarkers for Cancer Prevention Studies”. J. Nutr. 137:PP:161S-169S.
Cappola AR, Bandeen-Roche K, Wand GS, Volpato S and Fried LP. (2001). “Association of IGF-I Levels with Muscle Strength and Mobility in Older Women”. The Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism. 86(9): PP:4139-4146.
Clemmons DR. (2004). “Role of insulin-like growth factor in maintaining normal glucose homeostasis”. Horm. Res. 62 (Suppl. 1)PP: 77–82.
Copeland KC, Colletti RB, Devlin JT, McAuliffe TL. (1990). “The relationship between insulin-like growth factor-l, adiposity and aging”. Metabolism.39:PP:584-587.
Evans EM, Van Pelt RE, Binder EF, Williams DB, Ehsani AA, and Kohrt WM.(2001). “Effects of HRT and exercise training on insulin action, glucose tolerance, and body composition in older women”. J Appl Physiol .90: PP:20332040.
Fairey AS, Courneya KS, Field CJ, Bell GJ, Jones LW, and Mackey JR. (2003). “Effects of Exercise Training on Fasting Insulin, Insulin Resistance, Insulin-like Growth Factors, and Insulin-like Growth Factor Binding Proteins in Postmenopausal Breast Cancer Survivors: A Randomized Controlled Trial1”. Cancer Epidemiology, Biomarkers & Prevention.12: PP:721–727.
Figueroa A, Going SB, Milliken LA, Blew RM, Sharp S, Teixeira PJ and Lohman TG. (2003).”Effects of exercise training and hormone replacement therapy on lean and fat mass in postmenopausal women”. J Gerontol A Biol Sci Med Sci. 58:PP:M266-M270.
Frank LL, Sorensen BE, Yasui Y, Tworoger SS, Schwartz RS, Ulrich CM, Irwin ML, Rudolph RE, Rajan KB, Stanczyk F, Bowen D, Weigle DS, Potter JD, McTiernan A.(2005). “Effects of exercise on metabolic risk variables in overweight postmenopausal women: a randomized clinical trial”. Obes Res.13:PP:615–25.
Irwin ML, Varma k, Alvarez-Reeves M, Cadmus L, Wiley A, Chung GG, DiPietro L, Mayne ST and Yu H.(2009). “Randomized Controlled Trial of Aerobic Exercise on Insulin and Insulin-like Growth Factors in Breast Cancer Survivors: The Yale Exercise and Survivorship Study”. Cancer Epidemiol Biomarkers Prev .18(1):PP:306–13.
Kaaks R, Lukanova A. (2001). “Energy balance and cancer: the role of insulin and insulin-like growth factor-I”. Proc Nutr Soc. 60:PP:91–106.
Kelly PJ, Eisman JA, Stuart MC, Pocock NA, Sambrook PN and Gwinn TH.(1990). “Somatomedin-C, physical fitness. and bone density”. J Clin Endocrinol Metab. 70:PP:718-723.
Lange KH, Lorentsen J, Isaksson F, Juul A, Rasmussen MH,Christensen NJ, Bulow J, and Kjaer M.(2001). “Endurance training and GH administration in elderly women: effects on abdominal adipose tissue lipolysis”. Am. J.Physiol. Endocrinol. Metab. 280:PP: E886–E897.
Ligibel JA, Campbell N, Partridge A, Chen WY, Salinardi T, Chen H, Adloff K, Keshaviah A, Winer EP.(2008). “Impact of a Mixed Strength and Endurance Exercise Intervention on Insulin Levels in Breast Cancer Survivors”. Journal of Clinical Oncology. 26(6): PP: 907-912.
Maddalozzo GF and Snow CM. (2000). “High intensity resistance training:
effects on bone in older men and women”. Calcify Tissue Int. 66: PP:399–404.
McTiernan A, Sorensen B, Yasui Y, Tworoger SS, Ulrich CM, Irwin ML, Rudolph RE, Stanczyk FZ, Schwartz RS, Potter JD.(2005). “No effect of exercise on insulin-like growth factor 1 and insulin-like growth factor binding protein 3 in postmenopausal women: a 12-month randomized clinical trial”. Cancer Epidemiol Biomarkers Prev. 14:PP:1020–1.
Onder G, Liperoti R, Russo A, Soldato M, Capoluongo E, Volpato S, Cesari M, Ameglio F, Bernabei R, and Landi F.(2006).”Body mass index, free insulin-like growth factor I, and physical function among older adults: results from the ilSIRENTE study”. Am J Physiol Endocrinol Metab .291:PP: E829-E834.
Orenstein MR, Friedenreich CM.(2004). “Review of physical activity and the IGF family”. JPAH. 1:PP:291–320.
Poehlman ET, Copeland KC. (1990). “Influence of physical activity on insulin-like growth factor-l in healthy younger and older men”. J Clin