ت و همچنین ایجاد استرس در پرسنل درمانی گردد. اما انتخاب صحیح وضعیت برای نوزاد و پرستار ،انتخاب محل مناسب وانجام تکنیک های گشاد و برجسته سازی عروق ، می تواند منجر به افزایش احتمال موفقیت در رگ گیری گردد (5, 20).
رگ گیری به دلیل ماهیت تهاجمی خویش می تواند منجر به بروز عوارضی چون فلبیت عروق ، وارد شدن آسیب به اندوتلیوم عروق، نشت خارج عروقی 2 گردد. این عوارض به نوبه خود ممکن است منجر به عوارض خطرناکی چون نکروز پوست، سندرم کمپارتمان و ایجاد بدشکلی تاخیری در اندام ها گردد. فلبیت عروق می تواند ناشی از عوامل شیمیایی یا مکانیکی باشد و موجب بروز ترومبوز های تاخیری گردد. به علت آسیب اندوتلیوم عروق توسط دیواره کانولا ، مواد تزریقی و کولونیزاسیون میکروبی، التهاب و عفونت در مسیر رگ ناشی از ، از بین رفتن یکپارچگی پوست به هنگام رگ گیری و تکثیر عوامل میکروبی در مسیر رگ ، ایجاد باکتریمی و سیپسیس ناشی از ورود عوامل عفونی از طریق کانولا به سیستم گردش خون گردد. هرکدام از عوارض فوق می توانند اثرات چشمگیری بر سلامت بیمار داشته باشند و موجب تاخیر در درمان وطولانی شدن مدت بستری در بیمارستان گردند. بسیاری از عوارض رگ گیری تا حدودی قابل پیشگیری هستند. عوامل خطر متعددی در فرایند بروز عوارض ناشی از رگ گیری دخیل هستند که عبارتند از : عوامل وابسته به مراقبین(تجربه ،مهارت و اعمال روش صحیح و استاندارد)، عوامل وابسته به دارو (داروهای با پی اچ3 پایین یا بالا وهیپراسمولار) وعوامل وابسته به نوع کاتتر(جنس و سایز) و عوامل وابسته به بیمار (بیماران با مشکلات عروقی وخونی).

  • 2