No category

منابع پایان نامه ارشد درباره امام صادق

نوامبر 28, 2018

ْ أَمْسِکْ بِغَیْرِ حِسابٍ وَ فَوَّضَ إِلَى نَبِیِّهِ (ص) فَقَالَ ما آتاکُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاکُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا فَمَا فَوَّضَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ (ص) فَقَدْ فَوَّضَهُ إِلَیْنَا.37
ترجمه: موسى بن اشیم گفت: “نزد امام صادق (ع) بودم که مردى درباره آیه‏ای از قرآن پرسید و حضرت به او جواب فرمود، سپس مردى وارد شد و همان آیه را پرسید، حضرت بر خلاف آنچه به اولى فرموده بود، به او جواب فرمود، از اختلافگوئى آن حضرت آنچه خدا خواست در دلم وارد شد، بطورى که گویا دلم را با کاردها میبرند. با خود گفتم من در شام، ابو قتاده را که در یک واو و مانند آن اشتباه نمیکرد، ترک کردم و نزد این مرد آمدم که چنین اشتباه بزرگى میکند، در آن حالی که در این اندیشه بودم، مرد دیگرى وارد شد و از همان آیه سؤال کرد، حضرت بر خلاف آنچه به من و دو نفر قبل گفته بود، به او جواب فرمود، من دلم آرام گرفت، زیرا دانستم اینگونه جواب گفتن ایشان، تقیه است. سپس آن حضرت به من توجه کرد و فرمود: “ای پسر اشیم! خداى عز و جل امر را به سلیمان بن داود واگذار کرد و فرمود: “این بخشش ما به تو است؛ آنرا بیشمار ببخش یا نگهدار” وبه پیامبرش (ص) واگذار کرد و فرمود: “آن چه این رسول برایتان آورد بگیرید و آنچه شما را از آن نهی کرد باز ایستید” و آنچه خداوند به رسول الله (ص) واگذار نمود، همانا بما واگذار کرد””.
نمایه:
تفویض به سلیمان (ع)
استناد به آیه “هذا عطاءنا…”
تفویض به پیامبر (ص)
استناد به آیه “ما اتاکم الرسول…”
تفویض به ائمه (ع)
تفسیر تفویض به ائمه (ع) به همان تفویض پیامبر (ع)
5. حدثنا أحمد بن محمد عن الحسین بن سعید عن بعض أصحابنا عن سیف بن عمیره عن أبی حمزه الثمالی قال سمعت أبا جعفر (ع) یقول من أحللنا له شیئا أصابه من أعمال الظالمین فهو له حلال لأن الأئمه منا مفوض إلیهم فما أحلوا فهو حلال و ما حرموا فهو حرام.38
ترجمه: ابو حمزه ثمالی از ابا جعفر(ع) نقل کرد: “هرکس ما برای او چیزی را که از کار کردن برای ظالمین می‌رسد، حلال کنیم، آن برای او حلال است زیرا همانا امامانی که از ما هستند به آنان واگذار گردیده است بنابراین آنچه حلال کنند آن حلال است و آنچه حرام کنند، آن حرام است”.
تفسیر تفویض به ائمه، به حلال قرار دادن اموالی که در مقابل کار برای ظالمان حاصل می‌شود.
تفویض تحلیل و تحریم به ائمه (ع)
6. مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِی زَاهِرٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِسْمَاعِیلَ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ یَحْیَى عَنْ عَاصِمِ بْنِ حُمَیْدٍ عَنْ أَبِی إِسْحَاقَ النَّحْوِیِّ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (ع) فَسَمِعْتُهُ یَقُولُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ أَدَّبَ نَبِیَّهُ عَلَى مَحَبَّتِهِ فَقَالَ وَ إِنَّکَ لَعَلى‏ خُلُقٍ عَظِیمٍ ثُمَّ فَوَّضَ إِلَیْهِ فَقَالَ عَزَّ وَ جَلَّ وَ ما آتاکُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاکُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا وَ قَالَ عَزَّ وَ جَلَّ مَنْ یُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطاعَ اللَّهَ قَالَ ثُمَّ قَالَ وَ إِنَّ نَبِیَّ اللَّهِ فَوَّضَ إِلَى عَلِیٍّ وَ ائْتَمَنَهُ فَسَلَّمْتُمْ وَ جَحَدَ النَّاسُ فَوَ اللَّهِ لَنُحِبُّکُمْ أَنْ تَقُولُوا إِذَا قُلْنَا وَ أَنْ تَصْمُتُوا إِذَا صَمَتْنَا وَ نَحْنُ فِیمَا بَیْنَکُمْ وَ بَیْنَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مَا جَعَلَ اللَّهُ لِأَحَدٍ خَیْراً فِی خِلَافِ أَمْرِنَا.
عِدَّه مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ أَبِی نَجْرَانَ عَنْ عَاصِمِ بْنِ حُمَیْدٍ عَنْ أَبِی إِسْحَاقَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا جَعْفَرٍ (ع) یَقُولُ ثُمَّ ذَکرَ نَحْوَه.ُ39
ترجمه: ابو اسحاق نحوی از امام صادق (ع) نقل کرد: “همانا خدای عز و جل، پیامبرش را بر اساس محبت خویش تربیت نمود سپس فرمود: “همانا تو داراى اخلاق عظیم هستى” و آنگاه به او واگذار کرد و فرمود: “آنچه این رسول برایتان آورد بگیرید و آنچه شما را از آن نهی کرد باز ایستید” و باز فرمود: “هر کس از این رسول اطاعت کند، خدا را اطاعت کرده است” سپس امام فرمود: “همانا پیامبر خدا (ص) کار را به على (ع) واگذار کرد و او را امین شمرد، شما تسلیم شدید و آن مردم انکار کردند، بهخدا ما دوست داریم شما را که هرگاه بگوئیم، بگوئید، و هرگاه سکوت کنیم، سکوت کنید، و ما واسطه40 میان شما و خداى عز و جل هستیم، خدا براى هیچ کس در مخالفت امر ما خیرى قرار نداده است””.
نمایه:
تأدیب پیامبر (ص) بر اساس محبت خدا
استناد به آیه “…انک لعلی خلق عظیم”
تفویض به پیامبر (ص)
استناد به آیه “ما اتاکم الرسول…”
استناد به آیه “من یطع الرسول…”
تفویض به علی (ع) توسط پیامبر (ع)
تفسیر تفویض به علی (ع) به امام قرار دادن علی (ع) توسط پیامبر (ص)
تسلیم شدن بعضی به تفویض علی (ع) و انکار دیگران
7. حدثنا محمد بن عیسى عن أبی عبد الله المؤمن عن إسحاق بن عمار عن أبی عبد الله ع قال إن الله أدب نبیه حتى إذا أقامه على ما أراد قال له وَ أْمُرْ بِالْعُرْفِ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْجاهِلِینَ فلما فعل ذلک له رسول الله (ص) زکاه الله فقال إِنَّکَ لَعَلى‏ خُلُقٍ عَظِیمٍ فلما زکاه فوض إلیه دینه فقال ما آتاکُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاکُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا فحرم الله الخمر و حرم رسول الله (ص) کل مسکر فأجاز الله ذلک کله و إن الله أنزل الصلاه و إن رسول الله (ص) وقت أوقاتها فأجاز الله ذلک له.41
ترجمه: اسحاق بن عمار از امام صادق (ع) نقل کرد: “خداوند -عز و جل- خود به تربیت پیامبرش پرداخت تا آن چنان که خود میخواست او را پروراند آنگاه به او فرمود: “به نیکیها فرمان ده و از جاهلان روی برگردان”، پس چون پیامبر (ص) امر خدا را انجام داد خداوند او را تزکیه فرمود پس گفت: همانا تو دارای اخلاقی عظیم هستی” پس چون او را تزکیه فرمود به او دینش را واگذار نمود پس فرمود: “آن چه این رسول برایتان آورد بگیرید و آنچه شما را از آن نهی کرد باز ایستید” پس خداوند خمر را حرام کرد و رسول الله هر مسکری را حرام نمود پس خداوند اجازه این کار را به او داد و خداوند نماز را واجب فرمود و رسول الله برای خواندن نماز اوقاتی را معین کرد پس خداوند انجام این کار را به او اجازه داد”.
نمایه:
تأدیب پیامبر (ص)
تفویض امر به پیامبر (ص)
استناد به آیه “ما اتاکم الرسول…”
تحریم خمر از سوی خداوند متعال
تحریم کل مسکرات توسط پیامبر (ص)
اجازه خداوند به تحریم کل مسکرات توسط پیامبر (ص)
نزول اصل نماز توسط خداوند متعال
تعیین وقت برای نماز توسط پیامبر (ص)
اجازه خداوند برای تعیین وقت نمار به پیامبر (ص)
8. حدثنا محمد بن خالد الطیالسی عن سیف بن عمیره عن ابی بکر الحضرمی عن رفید مولی ابن حبیره قال ابو عبد الله (ع) اذا رایت القائم اعطی رجلا مائه الف و اعطی آخر درهما فلا یکبر فی صدرک و فی روایه اخری فلا یکبر ذلک فی صدرک فان الامر مفوض الیه.42
ابن حبیره از ابو عبد الله (ع) نقل کرد: “زمانی که دیدی قائم به مردی صد هزار درهم و به دیگری یک درهم بخشش کرد نباید پذیرش این نوع بخشش برای تو دشوار باشد”.
و در روایت دیگری آمده است: “نباید پذیرش این نوع بخشش برای تو دشوار باشد زیرا امر به او واگذار شده است”.
نمایه:
تفسیر تفویض امر به قائم به حق اعطاء نامساوی مال به افراد
تفویض اعطاء و منع به قائم
9. مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ قَالَ وَجَدْتُ فِی نَوَادِرِ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سِنَانٍ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع لَا وَ اللَّهِ مَا فَوَّضَ اللَّهُ إِلَى أَحَدٍ مِنْ خَلْقِهِ إِلَّا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ (ص) وَ إِلَى الْأَئِمَّه قَالَ عَزَّ وَ جَلَّ إِنَّا أَنْزَلْنا إِلَیْکَ الْکِتابَ بِالْحَقِّ لِتَحْکُمَ بَیْنَ النَّاسِ بِما أَراکَ اللَّهُ وَ هِیَ جَارِیَه فِی الْأَوْصِیَاءِ (ع).43
ترجمه: عبد الله بن سنان از امام صادق (ع) نقل کرد: “قسم به خدا، خداوند به هیچ یک از خلقش واگذار ننمود مگر به رسول الله (ص) و ائمه (ع)، خداوند -عز و جل- فرمود: “ما این کتاب را به حق بر تو نازل کردیم تا به آنچه خداوند به تو آموخته، در میان مردم قضاوت کنى” و این واگذاری در میان اوصیا (ع) نیز جاری است”.
نمایه:
استناد به آیه “انا انزلنا الیک الکتاب…”
تفویض حکم به اوصیاء
تفویض فقط به پیامبر (ص) و ائمه (ع)
تفویض حکم به پیامبر (ص)
10. حدثنا یعقوب بن یزید عن محمد بن أبی عمیر عن إبراهیم بن عبد الحمید عن أبی أسامه عن أبی جعفر (ع) قال إن الله خلق محمدا (ص) عبدا فأدبه حتى إذا بلغ أربعین سنه أوحى إلیه و فوض إلیه الأشیاء فقال ما آتاکُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاکُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا.44
ترجمه: ابی اسامه از ابی جعفر(ع) نقل کرد: “خداوند پیامبر را عبدی آفرید سپس خود به تربیت او پرداخت تا به چهل سالگی رسید، آنگاه به او وحی را نازل فرمود و اشیاء را به او واگذار کرد پس فرمود: “آن چه این رسول برایتان آورد بگیرید و آنچه شما را از آن نهی کرد باز ایستید””.
نمایه:
عبد بودن پیامبر (ص)
تأدیب پیامبر(ص)
تفویض اشیا به پیامبر (ص)
11. أَبُو عَلِیٍّ الْأَشْعَرِیُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الْجَبَّارِ عَنِ ابْنِ فَضَّالٍ عَنْ ثَعْلَبَه بْنِ مَیْمُونٍ عَنْ زُرَارَه أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا جَعْفَرٍ وَ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (ع) یَقُولَانِ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَى فَوَّضَ إِلَى نَبِیِّهِ (ص) أَمْرَ خَلْقِهِ لِیَنْظُرَ کَیْفَ طَاعَتُهُمْ ثُمَّ تَلَا هَذِهِ الْآیَه ما آتاکُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاکُمْ عَنْهُ فََانْتَهُوا.
مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْحَجَّالِ عَنْ ثَعْلَبَه بْنِ مَیْمُونٍ عَنْ زُرَارَه مِثْلَه.‏45
ترجمه: زراره از ابا جعفر و ابا عبد الله (ع) نقل کرد: “همانا خداوند تبارک و تعالی امر مخلوقاتش را به پیامبرش واگذار نموده است تا میزان اطاعت خلق را بیازماید؛ سپس امام این آیه را تلاوت کرد: “آن چه این رسول برایتان آورد بگیرید و آنچه شما را از آن نهی کرد باز ایستید””.
نمایه:
تفویض امر خلق (مخلوقات) خداوند به پیامبر (ص)
فلسفه تفویض: سنجش اطاعت عباد
12. عَلِیُّ بْنُ الْحَسَنِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ یَحْیَى عَنْ أَبِیهِ عَنْ رِبْعِیِّ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَوْ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَ عَنْ رِبْعِیٍّ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ الْوَلِیدِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (ع) قَالَ إِنَّ اللَّهَ أَدَّبَ مُحَمَّداً (ص) فَأَحْسَنَ تأدیبهُ فَقَالَ خُذِ الْعَفْوَ وَ أْمُرْ بِالْعُرْفِ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْجاهِلِینَ قَالَ فَلَمَّا کَانَ ذَلِکَ أَنْزَلَ اللَّهُ عَلَیْهِ وَ إِنَّکَ لَعَلى‏ خُلُقٍ عَظِیمٍ فَلَمَّا کَانَ ذَلِکَ فَوَّضَ إِلَیْهِ دِینَهُ فَقَالَ ما آتاکُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاکُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ شَدِیدُ الْعِقابِ فَحَرَّمَ اللَّهُ الْخَمْرَ بِعَیْنِهَا وَ حَرَّمَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) کُلَّ مُسْکِرٍ فَأَجَازَ اللَّهُ لَهُ ذَلِکَ وَ فَرَضَ اللَّهُ الْفَرَائِضَ فَلَمْ یَذْکُرِ الْجَدَّ فَجَعَلَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ (ص) سَهْماً فَأَجَازَ اللَّهُ ذَلِکَ لَهُ وَ کَانَ وَ اللَّهِ یُعْطِی الْجَنَّه عَلَى اللَّهِ فَیُجَوِّزُ اللَّهُ ذَلِکَ لَه.‏46
ترجمه: قاسم بن ولید از ابو عبد الله (ع) نقل کرد: “همانا خداوند خود به تربیت محمد پرداخت و او را به شایستگی تربیت نمود سپس فرمود: “گذشت پیشه کن و به نیکى‏ها فرمان ده، و از جاهلان روى بگردان” پس از آن امام فرمود: “پس زمانی که پیامبر (ص) چنین کرد، خداوند

No Comments

Leave a Reply