No category

منابع پایان نامه ارشد درباره امام صادق

نوامبر 28, 2018

این آیه را بر او نازل فرمود: “و همانا تو دارای اخلاقی عظیم هستی” پس زمانی که پیامبر (ص) چنین کرد، خداوند دین خود را به او واگذار نمود و فرمود: “آن چه این رسول برایتان آورد بگیرید و آنچه شما را از آن نهی کرد باز ایستید و از خدا پروا کنید که همانا او عقابی شدید دارد” سپس خداوند، تنها خمر را حرام فرمود و رسول الله همه مسکرها را حرام نمود و خداوند اجازه این کار را به او داد و خداوند سهم ارث واجب را معین نمود ولی برای جد سهمی قرار نداد و رسول الله سهمی برای جد قرار داد و خداوند اجازه این کار را به او داد و قسم به خدا پیامبر (ص) بهشت را عطا خواهد نمود و خداوند اجازه این کار را به او میدهد”.
نمایه:
تأدیب پیامبر (ص)
حسن تأدیب پیامبر (ص)
استناد به آیه “خذ العفو…”
استناد به آیه “…انک لعلی خلق عظیم”
زمان تفویض: پس از انجام اوامر آیه “خذ العفو…”
تفویض دین به پیامبر (ص)
استناد به آیه “ما اتاکم الرسول…”
تحریم خمر توسط خداوند
تحریم خمر و دیگر مسکرها توسط پیامبر (ص)
اجازه خداوند به تحریم کل مسکرها
عدم قرار سهم ارث برای جد توسط خداوند
قرار سهم ارث برای جد توسط پیامبر (ص)
اجازه خداوند به قرار سهم ارث برای جد
13. مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَمَّارٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (ع) قَالَ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَى أَدَّبَ نَبِیَّهُ (ص) فَلَمَّا انْتَهَى بِهِ إِلَى مَا أَرَادَ قَالَ لَهُ إِنَّکَ لَعَلى‏ خُلُقٍ عَظِیمٍ فَفَوَّضَ إِلَیْهِ دِینَهُ فَقَالَ وَ ما آتاکُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاکُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا وَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ فَرَضَ الْفَرَائِضَ وَ لَمْ یَقْسِمْ لِلْجَدِّ شَیْئاً وَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) أَطْعَمَهُ السُّدُسَ فَأَجَازَ اللَّهُ جَلَّ ذِکْرُهُ لَهُ ذَلِکَ وَ ذَلِکَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَ وَ جَلَّ هذا عَطاؤُنا فَامْنُنْ أَوْ أَمْسِکْ بِغَیْرِ حِسابٍ.47
ترجمه: اسحاق بن عمار از ابو عبد الله (ع) نقل کرد: “همانا خداى تبارک و تعالى خود به تربیت پیامبرش پرداخت و چون به مقام تربیتی که میخواست پیامبر (ص) را رساند، درباره او فرمود: “و همانا تو دارای اخلاقی عظیم هستی” سپس امر دینش را به او واگذار کرد و فرمود و خداوند سهم ارث واجب را معین نمود ولی برای جد سهمی قرار نداد و رسول الله یک قسمت از شش قسمت مال میت را سهم او قرار داد. خداى- جل ذکره- این کار را به او اجازه داد و این معنی سخن خداوند -عز و جل- است:”این بخشش ما به تو است؛ آنرا بیشمار ببخش یا نگهدار”.
نمایه:
تأدیب پیامبر (ص)
استناد به آیه “…انک لعلی خلق عظیم”
تفویض دین به پیامبر (ص)
استناد به آیه “ما اتاکم الرسول…”
عدم قرار سهم ارث برای جد توسط خدای متعال
قرار سهم ارث برای جد توسط پیامبر (ص)
اجازه خداوند متعال به قرار سهم ارث برای جد
تفسیر آیه “هذا عطاءنا…” به حق تشریع پیامبر (ص)
استناد به آیه “هذا عطاءنا…”
14. حدثنا احمد بن محمد عن الحجال عن ثعلبه بن میمون عن زکریا الزجاجی قال سمعت ابا جعفر (ع) یذکر ان علیا (ع) کان فیما ولی بمنزله سلیمان بن داود قال الله تعالی فامنن او امسک بغیر حساب.48
ترجمه: زکریا الزجاجی از ابا جعفر (ع) نقل کرد: “همانا علی (ع) در آن چه به او ولایت داده شد مانند سلیمان بن داود بود. خداوند تعالی فرمود: “بیشمار ببخش یا نگهدار”.
نمایه:
تفویض اختیار سلیمان به علی
استناد به آیه “هذا عطاءنا…”
15. حدثنا بعض أصحابه عن محمد بن الحسن عن علی بن النعمان عن ابن مسکان عن إسماعیل بن عبد العزیز قال قال لی جعفر بن محمد إن رسول الله (ص) کان یفوض إلیه إن الله تبارک و تعالى فوض إلى سلیمان ملکه فقال هذا عَطاؤُنا فَامْنُنْ أَوْ أَمْسِکْ بِغَیْرِ حِسابٍ و إن الله فوض إلى محمد نبیه فقال ما آتاکُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاکُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا فقال رجل إنما کان رسول الله (ص) مفوضا إلیه فی الزرع و الضرع فلوى جعفر (ع) عنه عنقه مغضبا فقال فی کل شی‏ء و الله فی کل شی‏ء.49
ترجمه: اسماعیل بن عبد العزیز از امام صادق (ع) نقل کرد: “پیامبر (ص) به او واگذار شده بود. خداوند تبارک و تعالی به سلیمان فرمانروایی خلق را واگذار کرد پس فرمود: “این بخشش ما به تو است؛ آنرا بیشمار ببخش یا نگهدار” و خداوند متعال به پیامبر (ص) واگذار کرد پس فرمود: “آنچه این رسول برایتان آورد بگیرید و آنچه شما را از آن نهی کرد باز ایستید” آنگاه مردی گفت: “پیامبر تنها در امور کشاورزی و دامداری به او تفویض شده بود” امام (ع) روی خویش را با ناراحتی از او برگرداند و فرمود: “در همه چیز بخدا قسم در همه چیز به او تفویض شد””.
نمایه:
تفویض به پیامبر (ص)
تفویض به سلیمان
استناد به آیه “هذا عطاءنا…”
استناد به آیه “ما اتاکم الرسول…”
تفویض همه چیز به پیامبر (ص)
16. حدثنا محمد بن عیسى عن النضر بن سوید عن عبد الله بن سلیمان عمن رواه عن عبد الله سلیمان عن أبی جعفر (ع) قال إن الله أدب محمدا (ص)تأدیبا ففوض إلیه الأمر و قال ما آتاکُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاکُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا و کان مما أمره الله فی کتابه فرائض الصلب و فرض رسول الله (ص) للجد فأجاز الله ذلک له.50
ترجمه: عبد الله بن سلیمان گفت: ابی جعفر (ع) فرمود: همانا خداوند محمد (ص) را به بهترین شکل تربیت نمود سپس امر را به او واگذار کرد و فرمود: “آن چه این رسول برایتان آورد بگیرید و آنچه شما را از آن نهی کرد باز ایستید” و از چیزهایی که خداوند در کتابش واجب کرده بود سهم ارث پدر و مادر بود و رسول الله برای جد هم سهمی واجب قرار داد پس خداوند اجازه این کار را به او داد.
نمایه:
تأدیب پیامبر (ص)
تفویض امر به پیامبر (ص)
استناد به آیه “ما اتاکم الرسول…”
قرار سهم ارث برای جد توسط پیامبر (ص)
17. یعقوب بن یزید و محمد بن عیسى بن عبید عن زیاد بن مروان القندی عن محمد بن عمار عن الفضیل بن یسار قال سألت أبا عبد الله (ع) کیف کان یصنع أمیر المؤمنین (ع) بشارب الخمر فقال کان یحده قلت فإن عاد قال کان یحده قلت فإن عاد قال کان یقتله قلت فکیف کان یصنع بشارب المسکر فقال مثل ذلک قلت فمن شرب شربه مسکر کمن شرب شربه خمر فقال سواء فاستعظمت ذلک فقال لی یا فضیل لا تستعظم ذلک فإن الله إنما بعث محمدا (ص) رحمه للعالمین و إن الله أدب نبیه (ع) فأحسن أدبه فلما تأدب فوض إلیه فحرم الله الخمر و حرم رسول الله کل مسکر فأجاز الله ذلک له و حرم الله مکه و حرم رسول الله (ص) المدینه فأجاز الله ذلک له و فرض الله الفرائض من الصلب و أطعم رسول الله (ص) الجد فأجاز الله ذلک له ثم قال یا فضیل حرف و ما حرف و من یطع الرسول فقد أطاع الله.‏51
ترجمه: فضیل بن یسار گفت که از ابا عبد الله (ع) پرسیدم: “امیر المؤمنین، با شارب خمر چه برخوردی مینمود؟” فرمود: “او را حد میزد”، پرسیدم “اگر تکرار کرد چه؟” فرمود: “او را حد میزد” پرسیدم “اگر باز هم تکرار کرد چه؟” فرمود: “او را میکشت” پرسیدم “با شارب مسکر چه برخوردی میکرد؟” فرمود: “او را مانند شارب خمر مجازات میکرد”. گفتم: “آیا مجازات کسی که جرعهای مسکر بنوشد مانند مجازات کسی استکه جرعهای خمر بنوشد؟” فرمود: “یکسانند.” پذیرش این سخن برای من سخت بود. امام فرمود: “ای فضیل پذیرش این سخن را دشوار مپندار زیرا خداوند محمد (ص) را رحمت بر عالمیان قرار داد و او را برانگیخت و همانا خود خداوند به تربیت او پرداخت و او را بس نیکو تربیت نمود پس از آن که او دارای تربیتی الهی شد به او واگذار نمود پس خداوند خمر را حرام کرد و رسول الله (ص) همه مسکرها را حرام نمود پس خداوند این کار را به او اجازه داد و خداوند مکه را حرم قرار داد و رسول الله مدینه را هم حرم قرار داد پس خداوند این کار را به او اجازه داد و خداوند برای پدر و مادر سهم ارث قرار داد و رسول الله (ص) برای جد هم بهرهای قرار داد پس خداوند این کار را به او اجازه داد” سپس فرمود: “ای فضیل سخن اینگونه است و کسی که از این رسول اطاعت کند از خدا اطاعت کرده است”.
نمایه:
حد زدن شارب خمر توسط حضرت علی (ع)
حد زدن شارب مسکر مانند شارب خمر اگر چه برای مسکراندک، توسط حضرت علی(ع)
تأدیب پیامبر (ص)
تحریم خمر توسط خدا
تحریم همه مسکرها توسط پیامبر (ص)
اجازه خدا به تحریم همه مسکرها
حرم قرار دادن مکه توسط خدا
حرم قرار دادن مدینه توسط پیامبر (ص)
اجازه خداوند به حرم قرار دادن مدینه
قرار سهم ارث برای جد توسط پیامبر (ص)
اجازه خدا به قرار سهم ارث برای جد
استناد به آیه “من یطع الرسول…”
18. الْحُسَیْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ مُعَلَّى بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْوَشَّاءِ عَنْ حَمَّادِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ زُرَارَه عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ (ع) قَالَ وَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) دِیَه الْعَیْنِ وَ دِیَه النَّفْسِ وَ حَرَّمَ النَّبِیذَ وَ کُلَّ مُسْکِرٍ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ وَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) مِنْ غَیْرِ أَنْ یَکُونَ جَاءَ فِیهِ شَیْ‏ءٌ قَالَ نَعَمْ لِیَعْلَمَ مَنْ یُطِیعُ الرَّسُولَ مِمَّنْ یَعْصِیهِ.52
ترجمه: زراره از ابى جعفر (ع) نقل کرد: “پیامبر (ص) دیه چشم و دیه جان را معین فرمود و او نبیذ (شراب خرما) و هر مست‏کننده‏ئى را حرام کرد، مردى به امام گفت: “پیامبر (ص) بدون آنکه حکمی از طرف خداوند آمده باشد ، این کار را انجام داد؟” امام فرمود: “آرى! تا کسانى که از رسول اطاعت میکنند از نافرمانان شناخته شوند””.
نمایه:
تعیین دیه چشم و نفس توسط پیامبر (ص) بدون نزول وحی
تحریم خمر و همه مسکرها توسط پیامبر (ص) بدون نزول وحی
فلسفه تفویض: سنجش طاعت مردم
19. عن جابر الجعفی قال قرأت عند أبی جعفر (ع) قول الله ” لَیْسَ لَکَ مِنَ الْأَمْرِ شَیْ‏ءٌ” قال بلى و الله إن له من الأمر شیئا و شیئا و شیئا، و لیس حیث ذهبت و لکنی أخبرک أن الله تبارک و تعالى لما أمر نبیه (ع) أن یظهر ولایه علی فکر فی عداوه قومه له و معرفته بهم، و ذلک الذی فضله الله به علیهم فی جمیع خصاله، کان أول من آمن برسول الله (ص) و بمن أرسله، و کان أنصر الناس لله و لرسوله، و أقتلهم لعدوهما و أشدهم بغضا لمن خالفهما، و فضل علمه الذی لم یساوه أحد، و مناقبه التی لا تحصى شرفا، فلما فکر النبی ص فی عداوه قومه له فی هذه الخصال، و حسدهم له علیها ضاق عن ذلک [صدره‏] فأخبر الله أنه لیس له من هذا الأمر شی‏ء إنما الأمر فیه إلى الله أن یصیر علیا (ع) وصیه و ولی الأمر بعده، فهذا عنى الله، و کیف لا یکون له من الأمر شی‏ء و قد فوض الله إلیه أن جعل ما أحل فهو حلال، و ما حرم فهوحرام، قوله ما آتاکُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاکُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا.53
ترجمه: جابر جعفی گفت که آیه “لیس لک من الامر شیء” را نزد ابی جعفر (ع) خواندم؛ امام فرمود: “بلکه- قسم به خدا-برای او همه چیز است، همه چیز است، همه چیز است. و آنچه تو گمان میکنی، صحیح نیست و من، تو را مطلع می کنم؛ خداوند تبارک و تعالی زمانی که به نبی خویش فرمان داد تا برای مردم، ولایت امیر المؤمنین (ع) را علنی نماید، پیامبر به دشمنی قومش با علی (ع) فکر کرد در حالی که قوم خویش را خوب میشناخت و آن دشمنی بهخاطر همه فضیلتهایی بود که خداوند به علی (ع) داده بود و قوم او چنین فضایلی نداشتند؛ علی (ع) اولین ایمان آورنده به رسول الله (ص) و کتاب خدا بود؛ او یاری کننده‌ترین فرد، برای دین خدا و رسول خدا بود؛ او کشنده‌ترین دشمن خدا و رسول بود؛ او خشمگیرترین فرد به دشمن خدا و رسول بود؛ کسی در علم با او برابری نمیکرد و فضائل او قابل شمارش نبود، وقتی رسول الله به دشمنی و حسادت قومش با علی (ع) به خاطر صفاتی

No Comments

Leave a Reply