No category

منابع پایان نامه ارشد درباره رسول خدا (ص)

نوامبر 28, 2018

که علی داشت، اندیشید؛ سینه‌اش از اظهار ولایت علی(ع) تنگ شد؛ پس خداوند به او وحی فرمود که تو مسئول عواقب علنی کردن جانشینی علی (ع) نیستی؛ زیرا خداوند خود خواسته است که علی (ع) جانشین پیامبر و حاکم بر مردم باشد. از این آیه، خداوند این مطلب را قصد فرمود. و چگونه برای رسول هیچ اختیاری نیست در حالیکه همانا خداوند به او واگذار کرد تا هر چه را خواهد حلال نماید و هر چه را نخواهد حرام کند و دلیل این سخن قول خداوند است که فرمود: “آن چه این رسول برایتان آورد بگیرید و آنچه شما را از آن نهی کرد باز ایستید”.
نمایه:
تفویض تحلیل و تحریم به پیامبر (ص)
استناد به آیه “ما اتاکم الرسول…”
20. حدثنا إبراهیم بن هاشم عن عمرو بن عثمان عن محمد بن عذافر عن رجل من إخواننا عن محمد بن علی (ع) قال إن الله تبارک و تعالى أدب محمدا (ص) فلما تأدب فوض إلیه الأمر فقال تبارک و تعالى ما آتاکُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاکُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا فقال مَنْ یُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطاعَ اللَّهَ فکان فیما فرض الله فی القرآن فرائض الصلب و فرض رسول الله (ص) فرائض الجد فأجاز الله ذلک و أنزل الله له فی القرآن تحریم الخمر بعینها و حرم رسول الله ص کل مسکر فأجاز الله ذلک له و أشیاء کثیره و کل ما حرم رسول الله (ص) فهو بمنزله ما حرم الله.54
ترجمه: مردی از برادرانمان از محمد بن علی (ع) نقل کرد: “همانا خداوند تبارک و تعالی خود، محمد (ص) را تربیت کرد و زمانی که به تربیتی الهی آراسته گردید؛ امر را به او واگذار کرد و بعد فرمود: “آن چه این رسول برایتان آورد بگیرید و آنچه شما را از آن نهی کرد باز ایستید” سپس فرمود کسی که از رسول اطاعت کند همانا از خداوند اطاعت کرده است پس از چیزهایی که در قرآن خداوند واجب کرده بود سهم ارث پدر و مادر بود و رسول الله برای جد هم سهمی قرار داد پس خداوند اینکار را به او اجازه داد و خداوند در قرآن خود خمر را حرام کرد و رسول الله هر مسکری را حرام نمود پس خداوند اینکار و بسیاری کارهای دیگر را به او اجازه داد، و هر چیزی که پیامبر (ص) حرام کرد به منزله چیزی است که خدا حرام کرده است”.
نمایه:
تأدیب پیامبر (ص)
تفویض امر به پیامبر (ص)
استناد به آیه “ما اتاکم الرسول…”
استناد به آیه “من یطع الرسول…”
قرار سهم ارث برای جد توسط پیامبر (ص)
اجازه خداوند به قرار سهم ارث جد
تحریم خمر توسط خدا
تحریم همه مسکرها توسط پیامبر (ص)
اجازه خدا به تحریم همه مسکرها توسط پیامبر (ص)
اجازه خدا به تشریع موارد بسیار، توسط پیامبر (ص)
برابری آن چه رسول الله حرام کرده با آن چه خدا حرام کرده است
21. حدثنا أحمد بن محمد عن الحسین بن سعید عن علی بن النعمان عن ابن مسکان عن المعلى بن خنیس عن أبی عبد الله (ع) قال ما أعطى الله نبیا شیئا إلا و قد اعطاءه محمدا ص قال لسلیمان بن داود (ع) فَامْنُنْ أَوْ أَمْسِکْ بِغَیْرِ حِسابٍ و قال لمحمد (ص) ما آتاکُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاکُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا.55
ترجمه: معلی بن خنیس گفت: ابی عبد الله (ع) فرمود: خداوند به پیامبری چیزی نبخشید مگر آن که آنرا به محمد (ص) نیز بخشید. خداوند به سلیمان فرزند داود فرمود: ” بیشمار ببخش یا نگهدار”. و درباره محمد (ص) فرمود: “آن چه این رسول برایتان آورد بگیرید و آنچه شما را از آن نهی کرد باز ایستید”.
نمایه:
اعطاء همه آن چه به سایر رسولان عطا شده بود به پیامبر (ص)
استناد به آیه “هذا عطاءنا…”
استناد به آیه “ما اتاکم الرسول…”
22. حدثنا إبراهیم بن هاشم عن یحیى بن أبی عمران عن یونس عن إبراهیم بن عبد الحمید عن أبی بصیر قال سألت أبا عبد الله (ع) عن قوله إن الله فوض الأمر إلى محمد ص فقال ما آتاکُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاکُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا قال إن الله خلق محمدا (ص) طاهرا ثم أدبه حتى قومه على ما أراد ثم فوض إلیه الأمر فقال ما آتاکُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاکُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا فحرم الله الخمر بعینها و حرم رسول الله (ص) المسکر من کل شراب و فرض الله فرائض الصلب و أعطى رسول الله (ص) الجد فأجاز الله له ذلک و أشیاء ذکرها من هذا الباب.‏56
ترجمه: ابی بصیر گفت که از ابا عبد الله(ع) درباره سخنش – خداوند امر را به محمد (ص) واگذار کرد- سوال کردم؛ فرمود: “آن چه این رسول برایتان آورد بگیرید و آنچه شما را از آن نهی کرد باز ایستید”؛ بعد فرمود: “خداوند محمد(ص) را پاکیزه از بدیها خلق نمود سپس به تربیت او پرداخت تا آنگونه که خود میخواست او را پروراند سپس امر را به او واگذار کرد”؛ بعد فرمود: “آنچه این رسول برایتان آورد بگیرید و آنچه شما را از آن نهی کرد باز ایستید”.
نمایه:
سوال از امام (ص) درباره تفویض امر به پیامبر (ص)
طاهر خلق شدن پیامبر (ص)
تأدیب پیامبر (ص)
تفویض امر دین به پیامبر (ص)
استناد به آیه “ما اتاکم الرسول…”
تحریم خمر توسط خدا
تحریم همه مسکرات توسط پیامبر
اجازه خدا به تحریم همه مسکرات
قرار سهم ارث برای جد
اجازه خدا به قراردادن سهم ارث برای جد
ذکر موارد دیگری از تشریع پیامبر (ص)
23. وَ عَنْهُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَکَمِ عَنْ حَمْزَه عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ (ع) قَالَ سَمِعْتُهُ یَقُولُ إِنَّ اللَّهَ فَوَّضَ إِلَى النَّاسِ فِی کَفَّارَه الْیَمِینِ کَمَا فَوَّضَ إِلَى الْإِمَامِ فِی الْمُحَارِبِ أَنْ یَصْنَعَ مَا شَاءَ وَ قَالَ کُلُّ شَیْ‏ءٍ فِی الْقُرْآنِ أَوْ فَصَاحِبُهُ فِیهِ بِالْخِیَارِ.57
ترجمه: حمزه از ابی جعفر (ع) نقل کرد: “همانا خداوند در پرداخت کفاره قسم کار را به مردم واگذار نمود چنان که به امام دربار? محارب واگذار کرد که هر چه می خواهد انجام دهد…” .
نمایه:
تفویض کفاره قسم توسط خدا به مردم
تفویض ما شاء درباره محارب به امام (ع) توسط خدا
تفسیر تفویض ما شاء درباره محارب به امام (ع) به شبیه بودن با تفویض کفاره قسم به مردم
بودن همه چیز در قرآن
24.عَلِیُّ بْنُ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ أُذَیْنَه عَنْ فُضَیْلِ بْنِ یَسَارٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ الله (ع) یَقُولُ لِبَعْضِ أَصْحَابِ قَیْسٍ الْمَاصِرِ إِنَّ الله عزَّ وَ جَلَّ أَدَّبَ نَبِیَّهُ فَأَحْسَنَ أَدَبَهُ فَلَمَّا أَکْمَلَ لَهُ الْأَدَبَ قَالَ إِنَّکَ لَعَلى‏ خُلُقٍ عَظِیمٍ ثُمَّ فَوَّضَ إِلَیْهِ أَمْرَ الدِّینِ وَ الْأُمَّه لِیَسُوسَ عِبَادَهُ فَقَالَ عَزَّ وَ جَلَّ ما آتاکُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاکُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا وَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) کَانَ مُسَدَّداً مُوَفَّقاً مُؤَیَّداً بِرُوحِ الْقُدُسِ لَا یَزِلُّ وَ لَا یُخْطِئُ فِی شَیْ‏ءٍ مِمَّا یَسُوسُ بِهِ الْخَلْقَ فَتَأَدَّبَ بِآدَابِ اللَّهِ ثُمَّ إِنَّ الله عزَّ وَ جَلَّ فَرَضَ الصَّلَاه رَکْعَتَیْنِ رَکْعَتَیْنِ عَشْرَ رَکَعَاتٍ فَأَضَافَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) إِلَى الرَّکْعَتَیْنِ رَکْعَتَیْنِ وَ إِلَى الْمَغْرِبِ رَکْعَه فَصَارَتْ عَدِیلَ الْفَرِیضَه لَا یَجُوزُ تَرْکُهُنَّ إِلَّا فِی سَفَرٍ وَ أَفْرَدَ الرَّکْعَه فِی الْمَغْرِبِ فَتَرَکَهَا قَائِمَه فِی السَّفَرِ وَ الْحَضَرِ فَأَجَازَ الله عزَّ وَ جَلَّ لَهُ ذَلِکَ کُلَّهُ فَصَارَتِ الْفَرِیضَه سَبْعَ عَشْرَه رَکْعَه ثُمَّ سَنَّ رَسُولُ اللَّهِ ص النَّوَافِلَ أَرْبَعاً وَ ثَلَاثِینَ رَکْعَه مِثْلَیِ الْفَرِیضَه فَأَجَازَ الله عزَّ وَ جَلَّ لَهُ ذَلِکَ وَ الْفَرِیضَه وَ النَّافِلَه إِحْدَى وَ خَمْسُونَ رَکْعَه مِنْهَا رَکْعَتَانِ بَعْدَ الْعَتَمَه جَالِساً تُعَدُّ بِرَکْعَه مَکَانَ الْوَتْرِ وَ فَرَضَ اللَّهُ فِی السَّنَه صَوْمَ شَهْرِ رَمَضَانَ وَ سَنَّ رَسُولُ اللَّهِ ص صَوْمَ شَعْبَانَ وَ ثَلَاثَه أَیَّامٍ فِی کُلِّ شَهْرٍ مِثْلَیِ الْفَرِیضَه فَأَجَازَ الله عزَّ وَ جَلَّ لَهُ ذَلِکَ وَ حَرَّمَ الله عزَّ وَ جَلَّ الْخَمْرَ بِعَیْنِهَا وَ حَرَّمَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) الْمُسْکِرَ مِنْ کُلِّ شَرَابٍ فَأَجَازَ اللَّهُ لَهُ ذَلِکَ کُلَّهُ وَ عَافَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) أَشْیَاءَ وَ کَرِهَهَا وَ لَمْ یَنْهَ عَنْهَا نَهْیَ حَرَامٍ إِنَّمَا نَهَى عَنْهَا نَهْیَ إِعَافَه وَ کَرَاهَه ثُمَّ رَخَّصَ فِیهَافَصَارَ الْأَخْذُ بِرُخَصِهِ وَاجِباً عَلَى الْعِبَادِ کَوُجُوبِ مَا یَأْخُذُونَ بِنَهْیِهِ وَ عَزَائِمِهِ وَ لَمْ یُرَخِّصْ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ (ص) فِیمَا نَهَاهُمْ عَنْهُ نَهْیَ حَرَامٍ وَ لَا فِیمَا أَمَرَ بِهِ أَمْرَ فَرْضٍ لَازِمٍ فَکَثِیرُ الْمُسْکِرِ مِنَ الْأَشْرِبَه نَهَاهُمْ عَنْهُ نَهْیَ حَرَامٍ لَمْ یُرَخِّصْ فِیهِ لِأَحَدٍ وَ لَمْ یُرَخِّصْ رَسُولُ اللَّهِ (ص) لِأَحَدٍ تَقْصِیرَ الرَّکْعَتَیْنِ اللَّتَیْنِ ضَمَّهُمَا إِلَى مَا فَرَضَ الله عزَّ وَ جَلَّ بَلْ أَلْزَمَهُمْ ذَلِکَ إِلْزَاماً وَاجِباً لَمْ یُرَخِّصْ لِأَحَدٍ فِی شَیْ‏ءٍ مِنْ ذَلِکَ إِلَّا لِلْمُسَافِرِ وَ لَیْسَ لِأَحَدٍ أَنْ یُرَخِّصَ شَیْئاً مَا لَمْ یُرَخِّصْهُ رَسُولُ اللَّهِ (ص) فَوَافَقَ أَمْرُ رَسُولِ اللَّهِ (ص) أَمْرَ الله عزَّ وَ جَلَّ وَ نَهْیُهُ نَهْیَ الله عزَّ وَ جَلَّ وَ وَجَبَ عَلَى الْعِبَادِ التَّسْلِیمُ لَهُ کَالتَّسْلِیمِ لِلَّهِ تَبَارَکَ وَ تَعَالَى.58
ترجمه: فضیل بن یسار گفت که شنیدم ابا عبد الله (ع) ببعضى از اصحاب قیس ماصر می فرماید: “همانا خداى عز و جل پیامبرش را به نیکویی تربیت کرد و چون تربیت او را کامل نمود، فرمود: “تو بر خُلق عظیمى استوارى” سپس امر دین و امت را به او واگذار فرمود تا سیاست بندگانش را بعهده گیرد، سپس فرمود: “آن چه این رسول برایتان آورد بگیرید و آنچه شما را از آن نهی کرد باز ایستید” همانا رسول خدا (ص) استوار و موفق و مؤید بروح القدس بود، در سیاست و تدبیر خلق هیچگونه لغزش و خطائى نداشت، به آداب الهی تربیت شد. خداى عز و جل نمازهاى پنجگانه را دو رکعت دو رکعت واجب ساخت تا ده رکعت شد. سپس رسول خدا (ص) به دو رکعتیها دو رکعت و به مغرب یک رکعت افزود، و این دو رکعتیهای اضافه شده مانند دو رکعتی که خداوند از اول واجب فرموده بود، واجب شد، بطورى که ترک آنها جز در سفر جایز نیست و یک رکعت به نماز مغرب افزود و آن را در سفر و حضور در وطن واجب کرد. خداى عز و جل تمام این اضافه کردنهای پیغمبر را اجازه داد و نمازهاى واجب روزانه 17 رکعت گشت؛ سپس رسول خدا (ص) نمازهاى نافله را که 34 رکعت و دو برابر نمازهاى واجب است؛ مستحب قرار داد. خداى عز و جل هم این کار را اجازه داد و نمازهاى واجب و مستحب 51 رکعت گشت که دو رکعت نماز نشسته بعد از عشاء بجاى نماز وتر است و یک رکعت محسوب می شود و خدا در میان سال، تنها روزه ماه رمضان را واجب ساخت و رسول خدا (ص) روزه ماه شعبان و سه روز از هر ماه را مستحب قرار داد که دو برابر مقدار واجب شد و خداى عز و جل فقط شراب انگور را حرام کرد و رسول خدا (ص) هر نوشیدنی مست‏کننده‏اى را حرام کرد، خدا هم این کار را به او اجازه داد و رسول خدا (ص) از چیزهائى خوددارى کرد و آن‌ها را بد دانست ولى آنها را حرام نکرد و تنها آنها را مکروه نمود و اجازه داد آن کارها را انجام دهند، مکروه و در عین حال جایز دانستن این موارد نیز بر بندگان خدا واجب شد، همچون حرام دانستن مواردی که پیامبر ممنوع و حرام کرده بود و رسول خدا (ص)آن چه را حرام یا واجب کرده بود به مردم اجازه تخلف نداد. خوردن نوشابه‏هایى که زیادش مست‏کننده است را حرام فرمود و به مردم اجازه تخلف نداد و دو رکعت نمازى که به واجب خداى عز و جل اضافه کرد، به هیچ کس اجازه کم کردن آن را نداد، بلکه همراه با تأکید

No Comments

Leave a Reply