پسون و اونا11 عینک هوشمندی را ابداع کرده اند که به پرستاران کمک می کند در بالین بیمار عروق زیر پوست را ببینند کمپانی سازنده ادعا می کند که تکنولوژی سیستم چشم مصنوعی روی عینک12 حتی قادر به مشخص کردن عروقی است که به سختی قابل دستیابی می باشد. این تکنولوژی یکی از نخستین کاربردهای عینک های هوشمند در حوزه سلامت محسوب می شود. در این عینک از فناوری تصویربرداری عروقی استفاده شده است که امکان مشاهده از روی پوست و انتخاب رگ مناسب برای تزریق داخل وریدی را برای پزشک و پرستار فراهم می کند پزشک یا پرستار با گداشتن این عینک می توانند عروق خونی زیر پوست را بر روی صفحه نمایش مخصوص عینک مشاهده کنند با کمک این فناوری پیشرفته، مناسبترین رگ به سرعت و دقت بالا برای تزریق انتخاب می شود(شکل 2- 2 ). این عینک از نورهای نزدیک به مادون قرمز13 در وریدهای بیمار استفاده کرده و با گرفتن عکس بوسیله 2 دوربین استرواسکوپیک14وریدهایی که در انها هموگلوبین با اکسیژن کمتری متصل شده است را مشخص می کند (13). همچنین قابلیت پزشکی از راه دور15که کارکنان این اجازه را می دهد که تصاویر و ویدئوهای تهیه شده را دخیره کرده و آنها را از طرق تکنولوژی بلوتوث و شبکه بیسیم به اشتراک بگذارند (شکل 3 -2 ).
* شکل 2-2: سیستم چشم روی عینک به پرستاران اجازه می دهد تا وریدها ی زیر سطح پوست را ببینند (. 2011;27.Perry ,et al)
* شکل3-2: عینک های هوشمند به کارکنان پزشکی اجازه می دهد که تصاویر و ویدئو ها را ذخیره کرده و آنها را از طریق تکنولوژی بلوتوث، وای فای و سیستم ارتباطی نسل سوم به اشتراک بگذارند و نورپردازی با طیف چند گانه آنها را قادر می سازد تا جزئیات ظریف در قسمت های مختلف پوست را ببینند(6) (2011;27et al.Perry ,)
بیمارانی که از تزریق می ترسند به دلیل اثرات سیستم سمپاتیک دچار درجاتی زا انقباض عروقی می شوند که برای محدود کردن ان از اقداماتی استفاده می شود برای توصیف استراتژی هایی کم کردن درد مربوط به جاگذاری کاتتر وریدیبرای بیماران رعایت نکاتی ضروری است .
هیچ “استاندارد طلایی” در مورد کاهش درد در هنگام جاگذاری کاتتر وریدی وجود ندارد، ولی مسلما روش های نوآورانه ای با اثر ضد درد وجود دارند، کاربردی ساده داشته، بدون درد، موثر و با حداقل تاخیر، بدون عوارض جانبی با اثراتی مطلوب و مقرون به صرف هستند که نیاز به مطالعه و تحقیق بیشتری دارند(14) یکی از روش های تسکین درد استفاده از شیوه های رفتاری (غیر تهاجمی) است. شیوه های رفتاری بدلیل ارزانی، سادگی اجرا، غیر تهاجمی بودن و احساس حس استقلال در بیماران بر روش های تهاجمی برتری دارد(15)
الف: روش های دارویی و تهاجمی
1) تزریق بیحس کننده موضعی
2) استفاده از ترکیب امولسیونی موضعی(16)
3) داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (17)
4) اسپری اتیل کلراید
5) استنشاق نیترواکساید(16)
6) تزریق لیدوکائین و پریلوکائین با استفاده از سوزن نازک در سطح لایه های زیر پوستی(17)
7) پچ موضعی دیکلوفناک(16)
ب: روش های غیر دارویی
1) انحراف فکر معمول ترین متد استفاده شده برای رویه های دردناک با مدت زمان کوتاه است( انحراف فکر شامل درگیر کردن کودک در انواع وسیعی از فعالیت هایی است که به او کمک می کند تا توجه خود را به چیزی غیر از درد و اضطراب متمرکز کند(18)
2) باد کردن بالون
3) حباب سازی(18)
4) بازی های ویدیویی دستی
5) گوش دادن به آهنگ
6) لمس کردن(15)
روش های فراوانی برای دسترسی به عروق در موقعیت های اورژانس و غیر اورژانس وجود دارد که روشهای مورد استفاده برای بهبود دسترسی به عروق در موقعیت های معمول و اورژانس شامل موارد زیر است:
1) گرمای موضعی: حجم گردش خون پوست 5? – 7? از حجم بازده خون قلب را تشکیل می دهد که در شرایط استرس به 50? – 70? افزایش می یابد . گرما باعث اثراتی مشابه آن می شود. دمای مطلوب برای رسیدن به راحتی پوستی 39 – 42 درجه است(6).
2) استفاده از نیتروگلیسرین موضعی: در این روش پماد به اندازه 1 اینچ در محل مالیده شده و درعرض 3 دقیقه بعد با استفاده از گاز آغشته به الکل پاک می شود. این روش در افرادی که کاهش فشار خون داشتند ، بدون اینکه باعث بدتر شدن کاهش فشار خون انها شده باشد، موفق امیز بوده است (6).
3) ترانس ایلومینیشن