0=r بـود کـهنشان دادند این ابزار اعتماد و اعتبار بالایی داشته و نیاز بـهتعدیل ندارد (18).
نحوه انجام پژوهش بـدین ترتیـب بـود کـه بعـد ازکسب اجازه از مسؤولین انجمن ام.اس پژوهشگردر محـیطپژوهش حضور یافته و به مدت 6 مـاه کلیـه مـراجعین بـهانجمن ام.اس را بررسی و بیماران واجـد شـرایط ورود بـهمطالعه را مشخص و پس از کسب اجازه و پر کـردن فـرمرضایت نامه از افراد و بیـا ن اهـداف و اهمیـت تحقیـق بـهروش نمونه گیری ساده بیماران را انتخاب و سپس به طـورتصادفی به دو گروه تقسیم نموده، به این صـورت کـه روزاول نام دو گروه نوشته و به طور قرعه کشی یکی از نام هـابرداشته که نـام اول تحـت عنـوان گـروه آزمـون (تحـتورزش های هوازی) محسوب و مجـدداً نـام گـروه دوم بـهطور قرعه برداشته و گروه کنترل بود که تحت مداخلـ ه ای قرار نمی گرفتند (قابل ذکر است در افراد گـروه کنتـرل درابتدا و انتهـای پـژوهش در مـورد انجـام ورزش در منـزل سؤ ال می شد و در صورت داشتن برنامه ورزشی از مطالعـه خارج می شدند) و فقط قبل و بعد از مطالعـ ه پرسشـنام ه هـ ا برای آن ها پر می شد و گروه ها به طـور روزانـه بـه ترتیـباسامی اسـتخراج شـده از قرعـه کشـی روز اول بـه نوبـت تعویض می شدند. سـپس براسـاس گـروه انتخـابی تحـتبرنامه ورزشی قرار می گرفتند. آموزش ورزش ها به صـورتچهره به چهره داده می شد. بدین ترتیب کـه هـر تکنیـکورزشی ابتدا توسط پژوهشگر انجام و بعد توسط مددجو بـاحضور پژوهشگر به صورت صحیح انجام می شـد و سـپستکنیک ورزشی بعدی ارایـ ه مـی شـد و در هـر زمـان کـهاحساس خسـتگی نمودنـد تمرینـات قطـع و پـس از رفـعخستگی به انجام آن مبادرت می ورزیدند. تمرینات در گروه آزمون به مدت 30 دقیقه تحـت ورز ش هـ ای هـوازی کـهشامل راه رفتن برروی تردمیل با سرعت 1 متر بر ثانیه (به مدت 10 دقیقه)، آهسته دویدن در میلـ ه هـ ای مـوازی (بـهمـدت 10 دقیقـه) و دوچرخـه ثابـت بـه مـدت 10 دقیقـه (مجموعاً 30) انجام شد. لازم به ذکر است که در صـورتیکه ورزش ها بـه مـدت کمتـر یـا بیشـتر از مـدت زمـان وجلسات توصیه شده انجام می گرفت آن واحـد از نمونـه هـ ا خارج می شد. قابل ذکر است که در این پژوهش 12 نفر در گروه آزمون از پژوهش حذف شدند کـه علـت آن را عـدمامکان مراجعه به انجمن و تمایل به ورزش کردن را بیـانکردند و 12 نفر دیگر با توجه به معیارهـای ور ود در گـروهآزمون جایگزین شدند، نمونه ها یک روز در میان تمرینـاتورزشی را در انجمن در حضور پژوهشگر انجام می دادنـد ودر صورت انجام کامل ورزش ها در چک لیست تهیه شـدهعلامت زده می شد و پس از اتمام برنامه ورزشی 6 هفته ای مجدداً میزان شدت خستگی بـا اسـتفاده از مقیـاسFSS سنجیده و در نهایت میزان خستگی گـروه آزمـون و گـروهکنترل مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. پس از جمع آوری داده ها بـه منظـور تجزیـ ه و تحلیـ ل داده هـ ا از روش هـای آماری توصیفی و تحلیلی با استفاده از نـرم افـزارSPSS v.11.5 و آزمون های آمـاری نظیـ ر تسـت تـیمسـتقل ، تی زوج استفاده گردید.

یافتهها

اطلاعات مربوط به بعضی مشخصات دموگرافیک و متغیرهای مربوط به بیماری در جدول شماره 1 نشـان دادهشده است. دو گروه از نظر توزیع متغیرهایی از قبیل سـن،جنس، تأهل و … با آزمـو ن هـ ای آمـاری کـای دو و فیشـرهمگن بودند.
براساس جدول شماره 2، میانگین شـدت خسـتگیقبل از مطالعه در گروه هـوازی 95/42 بـا انحـراف معیـار02/15 و در گروه کنترل 95/42 با انحـراف معیـار 02/15 بود. همچنین بیشـترین درصـد بیمـاران در گـروه هـوازی(5/42%) و در گروه کنترل (40%) دچار خسـتگی متوسـطبودند. آزمون آماری تی مستقل نشان می دهد کـه بـین دوگروه هـوازی و کنتـرل از نظـر میـانگین شـدت خسـتگیاختلاف آماری معنادار وجـود نـدارد . لـذا دو گـروه از نظـرمیانگین شدت خستگی همگن می باشند (19/0=p).
براساس جدول شماره 3 میانگین شدت خستگی در گروه هوازی قبل از مطالعه 95/42 با انحراف معیار 02/15 و بعد از مطالعه (ورزش هوازی) میـانگین شـدت خسـتگی 1/35 بــا انحــراف معی ـار 46/16 شــده اســت. همچنــین
(5/42%) از نمونه های تحت پژوهش در گروه هوازی قبـلاز مطالعه دچار خستگی متوسط، (5/32%) دچـار خسـتگیخفیف و (25%) دچار شدت خستگی شدید بودند در حـالیکه بعد از مطالعه (5/52%) دچار خستگی خفیـف ، (5/37%) دچار خستگی متوسط و (10%) دچار خستگی شدید بودنـد .
آزمون تی زوج نشان داد که بین شدت خستگی قبل و بعـداز مداخلـه در گـروه هـوازی اخـتلاف معنـادار وجـود دارد (001/0<p). لذا می توان گفت که کاهش شدت خسـتگیدر گروه هوازی نسبت به گروه کنترل بعد از مطالعه ناشـی از تأثیر ورزش های هوازی بوده است.
براساس جدول شماره 4 میانگین شـدت خسـتگی درگروه کنترل قبل از مطالعه 17/48 با انحراف معیار 83/14 و بعد از مطالعه میـانگین شـدت خسـتگی 65/47 بـا انحـرافمعیار 4/14 شده است. همچنین 40% از نمونـ ه هـ ای تحـتپـژوهش در گـروه کنتـرل قبـل از مطالعـه دچـار خسـتگی متوسـط، (5/37%) دچـار خسـتگی شـدید و (5/22%) دچـار خستگی خفیف بودنـد کـه بعـد از مطالعـه 40% بـه همـانوضعیت باقی ماندند یعنی دچار خستگی متوسط و 40% دچارخستگی شدید بودند که نسبت به قبل مطالعه 5/2% افزایش یافتند و (20%) دچار خستگی خفیف بودنـد . آزمـون تـی زوج نشان داد که بین شدت خسـتگی قبـل و بعـد از مداخلـه درگروه کنترل اختلاف معنادار وجود ندارد (23/0=p).
براساس جدول شماره 5 میانگین شدت خستگی بعد از مطالعه در گروه هوازی 1/35 با انحراف معیـار 46/16 و در گروه کنترل 65/47 با انحراف معیار 4/14 شـده اسـت.
آزمون تی مستقل نشان می دهد که بین دو گروه هـوازی وکنترل از نظر شدت خستگی اختلاف معنادار آماری وجـوددارد (001/0<p) و با مقایسه میانگین شـدت خسـتگی دو گروه می توان نتیجه گرفـت میـانگین شـدت خسـتگی درگروه هوازی کمتر از گروه کنترل می باشد (001/0<p).
جدول 1- مشخصات دموگرافیک و بیماری در واحدهای پژوهش به تفکیک دو گروه مورد مطالعه (هوازی و کنترل) در بیماران مبتلا به ام.اس
مقدار احتمال گروه هوازی کنترل متغیر
درصد تعداد درصد تعداد 0/34 10 4 10 4 20- 25 سن
17/5 7 12/5 5 25-30 12/5 5 10 4 30-35 22/5 9 22/5 9 35-40 37/5 15 37/5 15 40-45 0/72 60 24 75 30 زن جنس
40 16 25 10 مرد 0/28 65 26 65 26 متأهل تأهل
35 14 35 14 مجرد 0/072 12/5 5 15 6 عدم بستری دفعات بستری
37/5 15 62/5 25 کمتر از 3 بار 50 20 22/5 9 3 بار و بیشتر 0/14 5 2 12/5 5 5 سال و کمتر طول مدت ابتلا
70 28 50 20 بین 10 -5 سال 25 10 37/5 15 10 سال و بیشتر 0/056 42/5 17 20 8 لیسانس و بالاتر سطح تحصیلات
52/5 21 27/5 11 دیپلم 5 2 40 16 راهنمایی 0 0 12/5 5 ابتدایی 0/8 35 14 42/5 17 خانهدار شغل
40 16 40 16 بیکار یا از کار افتاده 2/5 1 7/5 3 کارمند 5 2 2/5 1 کارگر 17/5 7 7/5 3 آزاد
جدول 2- توزیع فراوانی مطلق و نسبی شدت خستگی واحدهای مورد مطالعه به تفکیک دو گروه مورد مطالعه (هوازی و کنترل) در بیمـا ران مبتلابـهام.اس قبل از مداخله

جدول 3- توزیع فراوانی مطلق و نسبی شدت خستگی واحدهای مورد مطالعه در گروه هوازی در بیماران مبتلابه ام.اس قبل و بعد از مداخله

جدول 4- توزیع فراوانی مطلق و نسبی شدت خستگی واحدهای مورد مطالعه در گروه کنترل قبل و بعد از مداخله در بیماران مبتلا به ام.اس

جدول 5- توزیع فراوانی مطلق و نسبی شدت خستگی به تفکیک دو گروه مورد مطالعه (هوازی و کنترل) در بیماران مبتلا به ام.اس بعد از مطالعه

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب با شماره بندی انتهای صفحه درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

اینجا کلیک کنید

بحث

بررســی مطالعــات گونــاگون در ارتبــاط بــا تــأثیر روش هـای غیرداروی ی از جمل ه ورزش ب رروی خس تگی بیماران ام.اس جهت مقایسه نتـایج بـه دسـت آمـده از آن مطالعات با مطالعه حاضر استفاده شده است؛ اما خلاء ناشی از مطالعـه ای کـه بتوان د بیم ار و خـانواده را در مراقب تمشــارکت دهــد کــاملاً ملمــوس اســت. نتــایج مطالعــه Mathiowetz و همکــاران تحــت عنــوان بررســی اثربخشی آموزش استراتژی های حفـظ انـرژی در بیمـارانمبتلا بـه ام.اس نشـ ان داد کـه بیمـاران مبـتلا بـه ام.اس خستگی متفاوتی از خستگی افراد سالم تجربه مـی کننـد و این مسأله به طور منفی بر کیفیت زنـدگی، انجـام فعالیـتهای روزانه و کارایی شخصی آنان اثر می گـذارد . پـژوهشآنان نشان داد که اجـرای برنامـه ورزشـی 6 ماهـه باعـثبهبود کیفیت زندگی و کاهش خستگی می شـود (19) کـهنتایج پژوهش حاضر نیز نشان داد که حتی برنامه ورزشـی6 هفته ای هم باعث کاهش میزان خستگی بیماران مبـتلاب ه ام. اس م ی ش ود، برنام ه ه ای ورزش ی ب ا بازی ابی و توانمندسازی نیروهای واپس زده شـده، بیمـاران ام.اس را یاری داده و به آن ها کمک می کنند، اما آنچه بایـد مـدنظرقرار گیرد ماهیت برنامه ورزشی است که هر چقدر برگرفته از نیازهای بیمار باشد باعـث مـیشـود بیمـار بـا انگیـزه و اشتیاق آن ها را پذیرفته و انجام دهد، همان طور کـه نتـایجاین پژوهش