محاسبه تعداد سلول های بتا
به منظور محاسبه تعداد سلول های بتا و پراکندگی آنها تصویر پانکراس توسط عدسی شیءX 40 با منفذ عددی 25 توسط دوربین ویدئویی به صفحه مانیتور منتقل شد. ده میدان به صورت کاملاً تصادفی انتخاب و سلول های بتا با رنگ ارغوانی در جزایر لانگرهانس شمارش شدند (3).
سطح گلوکز خون هر هفته اندازه گیری شد. برای اندازه گیری از دستگاه گلوکومتر استفاده شد.
خون گیری از رت با لانست زدن به ورید دمی رت انجام گرفت. هشت ساعت پیش از انجام آزمایش، مواد غذایی از دسترس حیوانات خارج شد تا سطح گلوکز خون به سطح ثابت و پایدار برسد و فقط آب در اختیار رت ها قرار گرفت. برای محاسبه پارامترهای آماری از میانگین، انحراف معیار و خطای معیار میانگین استفاده شد. در ابتدا به منظور بررسی نرمال بودن توزیع داده ها، از آزمون شاپیروویک1 استفاده شد و سپس داده های دارای توزیع نرمال با آزمون آنوای یکسویه2 و آزمون تعقیبی شفه تجزیه وتحلیل شدند و برای مقایسه درونگروهی سطح گلوکز خون از آزمون t وابسته استفاده شد. مقادیر 05/0≤P برای تعیین سطح معنا دار بودن اختلاف های بین گروه ها در نظر گرفته شد.

نتایج و یافته های تحقیق سطح گلوکز خون
در جدول 2 میانگین سطح گلوکز خون در هر گروه پیش و پس از آزمون و میانگین میزان تغییر در سطح گلوکز خون در این هشت هفته ارائه شده است.

جدول 2. میانگین سطح گلوکز خون (mg/dl) در گروههای کنترل و تجربی
t
همبسته t
مستقل پس آزمون پیش آزمون گروه
0/15 —- 120/70  14/62 119/90 13/30 سالم کنترل
1/20 —- 125/30  9/83 119/00 13/47 سالم تمرین
0/79 * 26/07 472/62  14/ 468/12  22/83 دیابتی کنترل
* 11/98 * 19/48 275/40  16/15 403/60  30/92 دیابتی روی
0/45 * 39/10 505/44  12/58 505/66  14/84 دیابتی تمرین
* 28/02 * 21/70 245/50  14/06 415/20  22/36 دیابتی تمرین و روی
 نشانه معنا داری آماری 05/0 ≤P
تی مستقل در جدول 2 نشان می دهد سطح گلوکز خون گروه های دیابتی پس از دیابتی شدن رت ها و پیش از اجرای پروتکل تمرینی در مقایسه با گروه C تفاوت معنا داری داشتند (001/0<P). همچنین اثر تمرین در هر گروه با تی همبسته بررسی شد. با توجه به جدول 2 میانگین سطوح گلوکز خون رتهای گروه های DZ و DZE پیش و پس از هشت هفته کاهش معنا داری داشتند، اما در گروه DE و همچنین گروههای دیگر سطح گلوکز خون تفاوت معنا داری نداشتند (001/0<P).

پراکندگی سلول های بتای پانکراس
در جدول 3 میانگین تعداد سلول های بتای پانکراس در هر μm5 در گروه ها ارائه شده است.

جدول 3. میانگین تعداد سلول های بتای پانکراس در هر μm5 در گروه ها
تعداد حداکثر حداقل t مستقل میانگین گروه
10 173 168 *43/31 170/70 0/59 سالم کنترل
10 174 169 *37/26 171/60 0/58 سالم تمرین
8 132 126 ——- 128/50 0/78 دیابتی کنترل
10 165 159 *25/80 162/10 0/60 دیابتی روی
9 146 139 *11/05 143/55 0/80 دیابتی تمرین
10 172 167 *36/37 169/60 0/52 دیابتی تمرین و روی
 نشانه معنا داری آماری نسبت به گروه دیابتی کنترل 05/0<P

با توجه به جدول 3 میانگین تعداد سلول های بتای پانکراس در هر μm5 در گروه های DZ ،CE ،C، DE و DZE نسبت به گروه D تفاوت معنا داری دارند.

بحث و نتیجه گیری
هدف از این مطالعه بررسی اثر مصرف مکمل روی و هشت هفته تمرین هوازی بر سطح گلوکز خون و توزیع سلول های بتا پانکراس در رت های دیابتی با استرپتوزویسین است. سطح گلوکز خون به طور چشمگیری در گروه های DZو DZE در مقایسه با گروه D کاهش یافت (001/0<P). تعداد سلول های بتای جزایر لانگرهانس، در گروه های DZ ،DE و DZE به طور معنا داری بالاتر از گروه D بود. همچنین قابل مقایسه با گروه های شاهد (گروه C و CE) بودند (001/0<P).
نتایج این مطالعه نشان داد که مکمل روی می تواند نقش مؤثری در مدیریت دیابت داشته باشد و احتمالاً با کنترل بیماری دیابت و تحریک سلول های بتا می تواند به افزایش ترشح انسولین منجر شود.
همچنین تا حد زیادی از تخریب سلول های بتای باقی مانده به وسیله برخی از تغییرات پاتولوژیک مثل هیپرتروفی جلوگیری کند. همچنین نتایج نشان داد که تمرین نقش مؤثری در بهبود عوارض دیابت از جمله، کاهش سطح گلوکز خون، افزایش حساسیت به انسولین و بهبود وضعیت آنتی اکسیدانی از چندین سیستم دارد. به طور کلی، نتایج نشان داد که روی و هشت هفته تمرین هوازی به کاهش سطح گلوکز خون و حفظ سلولهای بتا در رت های دیابتی شده با استرپتوزویسین منجر می شوند.
سلول های بدن از گلوکز به عنوان سوخت اصلی استفاده می کنند که در این میان عنصر روی نقش مؤثری در جذب گلوکز از سوی سلول ها به عهده دارد. به همین دلیل در افرادی که سطوح گلوکز خون آنها بالاست و از انسولین استفاده می کنند، نقش روی در کاهش میزان سطح گلوکز خون این افراد بی تأثیر نیست و همزمان با انسولین می تواند از دیابت و عوارض آن جلوگیری کند.
در مطالعه برون و همکاران نیز استفاده از مکمل روی موجب بهبود تست گلوکز در بیماران دیابتی شد (8). شیشوا و همکاران و یوشیکاوا و همکاران نیز نشان دادند تجویز داخل صفاقی ترکیبات روی سبب بهبود هیپرگلیسمی و تست تحمل گلوکز در حیوانات آزمایشگاهی می شود، اما با یافته استخری و همکاران در تضاد است؛ آنها ارتباطی بین غلظت روی در سرم و سطح گلوکز خون ناشتا در بیماران مبتلا به دیابت نیافتند (22،19، 12).
شکل 4 نتایج تأثیر دو متغیر تمرین هوازی و مکمل روی بر سطح گلوکز خون را متفاوت نشان می دهد. در گروه DE، تمرین هوازی تأثیری بر کاهش سطح گلوکز خون در گروههای DE و D نداشته است (05/0>P). اندازه اثر این دو گروه تنها 3 درصد بوده است، در نتیجه تمرین هوازی تأثیری بر سطح گلوکز خون در طول هشت هفته ندارد.
تفاوت معنا داری در سطح 05/0<P بین گروه DZE با گروه DZ وجود دارد که اندازه اثر بین این دو گروه 37 درصد است. این یافته نشان می دهد مصرف سولفات روی و تمرین تأثیر بسزایی بر کاهش سطوح گلوکز خون نسبت به گروه DZ دارد. یافته ها نشان داده است که احتمالاً تأثیر همزمان روی و تمرین بیش از تأثیر عنصر روی به تنهایی است.

0.00
100.00
200.00
300.00
400.00
500.00
600.00
W1
W2
W3
W5
W6
W7
W4
mg/dl

خون

گلوکز

سطح

هفته

زمان
C
CE
DC

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب با شماره بندی انتهای صفحه درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

اینجا کلیک کنید

DZ
DE
DZE

0.00

100.00

200.00

300.00

400.00

500.00

600.00


دیدگاهتان را بنویسید